न च कन्याविवाहार्थं वसु क्वापि मयार्पितम् । इह सौख्यसमृद्ध्यर्थं दिव्यकन्यार्पकं दिवि
na ca kanyāvivāhārthaṃ vasu kvāpi mayārpitam | iha saukhyasamṛddhyarthaṃ divyakanyārpakaṃ divi
Ni minsan ay hindi ako naghandog ng yaman saanman upang maipagkasal ang isang dalaga. Sa buhay na ito, para sa ginhawa at kasaganaan, hindi ko ginawa ang handog na nagkakaloob sa langit ng bunga na wari’y pag-aalay ng isang makalangit na dalaga.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A remorseful pilgrim in Kāśī reflects on neglected gifts; behind him, ghāṭ steps, lamps, and a distant temple spire suggest the city’s moral awakening.
Neglecting key forms of charity—especially socially sustaining gifts—results in missing both worldly well-being and heavenly merit.
The broader context is Kāśī (Vārāṇasī) in the Kāśīkhaṇḍa, though this verse itself stresses dāna rather than naming a specific tirtha.
Dāna connected with kanyāvivāha (assisting a maiden’s marriage) is implied as a high-merit charitable act.