अथोवाचामर गुरुर्देवानपचिकीर्षुकान् । तस्मिन्राजनि धर्मिष्ठे वरिष्ठे मंत्रवेदिषु
athovācāmara gururdevānapacikīrṣukān | tasminrājani dharmiṣṭhe variṣṭhe maṃtravediṣu
Pagkaraan, ang Guru ng mga walang-kamatayan ay nagsalita sa mga diyos na nagnanais gumawa ng masama laban sa kanya, hinggil sa haring yaon—pinakamatuwid, pinakadakila, at pinakamahusay sa mga nakaaalam ng kapangyarihan ng mga mantra.
Bṛhaspati (Amara-guru)
Listener: Devas intending to act against the king
Scene: Bṛhaspati, radiant and composed, addresses the devas poised for action; in the background, a vision-like portrayal of the righteous king with mantra-knowing aura.
Hostility toward the righteous is self-defeating; dharma and mantra-competence together form a powerful safeguard.
Kāśī’s sacred milieu is the backdrop; the verse contributes to the mahātmya by portraying dharma’s invincibility within Kāśī-khaṇḍa.
None directly; mantra-knowledge is praised as a spiritual power allied with dharma.