लब्धोपि सिद्धिं नो यायाद्यदि कुद्ध्येत्त्रिलोचनः । तस्माद्विश्वेश्वरं नित्यं शरण्यं शरणं व्रजेत्
labdhopi siddhiṃ no yāyādyadi kuddhyettrilocanaḥ | tasmādviśveśvaraṃ nityaṃ śaraṇyaṃ śaraṇaṃ vrajet
Kahit nakamtan na ang mga siddhi, hindi pa rin mararating ang ganap na kaganapan kung magagalit ang Panginoong Tatlong-Mata. Kaya’t laging magtungo sa kanlungan—kay Viśveśvara, ang walang hanggang Tagapagtanggol.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Viśveśvara (Kāśī)
Type: kshetra
Scene: A yogin displaying siddhis (levitation, radiance) pauses as Śiva’s three-eyed gaze turns stern; the yogin then bows at Viśveśvara’s liṅga, offering bilva and water; the atmosphere shifts from pride to surrender and peace.
Siddhis are secondary; true success depends on Śiva’s grace—hence constant refuge in Viśveśvara is the highest path.
Viśveśvara (Viśvanātha) of Kāśī, the central Śaiva deity associated with the city’s liberating power.
The prescription is devotional: always seek śaraṇa (refuge) in Viśveśvara—implying regular worship, remembrance, and surrender.