शनैश्चरं द्वितीयं च सुतां भद्रां तृतीयिकाम् । सवर्णा स्वेष्वपत्येषु सापत्न्यात्स्त्रीस्वभावतः
śanaiścaraṃ dvitīyaṃ ca sutāṃ bhadrāṃ tṛtīyikām | savarṇā sveṣvapatyeṣu sāpatnyātstrīsvabhāvataḥ
At siya’y nagsilang kay Śanaiścara bilang ikalawa, at isang anak na babae, si Bhadrā, bilang ikatlo. Si Savarṇā, ayon sa likás na ugali ng babae at sa paninibugho ng mga magkakasamang asawa, ay higit na kumapit sa sarili niyang mga anak.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Listener: Śaunaka and ṛṣis (frame)
Scene: Savarṇā with her children—Śanaiścara and Bhadrā—shown with protective affection, while a subtle tension suggests co-wife rivalry; the scene is intimate, domestic, and morally shaded.
Attachment and partiality within family life can arise from rivalry; dharma calls for fairness and restraint.
None; this is genealogical-ethical narration within Kāśīkhaṇḍa.
None.