त्यजेत्समानप्रवरां सगोत्रां मातुः सपिंडामचिकित्स्यरोगाम् । अजातलोम्नीं च तथान्यपूर्वां सुतेन हीनस्य सुतां सुकृष्णाम्
tyajetsamānapravarāṃ sagotrāṃ mātuḥ sapiṃḍāmacikitsyarogām | ajātalomnīṃ ca tathānyapūrvāṃ sutena hīnasya sutāṃ sukṛṣṇām
Dapat tanggihan bilang mapapangasawa ang dalagang kapareho ng pravara at kapareho ng gotra; gayundin ang kamag-anak na sapinda sa panig ng ina; ang may sakit na di magagamot; ang hindi pa ganap ang pagdadalaga (yaong hindi pa tumutubo ang balahibo ng katawan); at ang dati nang naikasal, pati ang anak na babae ng lalaking walang anak na lalaki—kahit siya’y maputi at kaakit-akit.
Unspecified (general dharma injunction within the Purāṇic discourse)
Scene: A family council with an elder brāhmaṇa and women of the household discussing a prospective bride; a scribe notes gotra/pravara; the mood is careful and protective.
Marriage is treated as a dharmic sacrament; lineage boundaries and health/eligibility norms are framed as safeguards of ritual and social order.
None; the verse focuses on dharma concerning marriage eligibility.
It prescribes avoidance of certain unions (same gotra/pravara, sapinda, etc.), rather than a positive ritual like snāna or dāna.