रुद्राक्षधारणोद्भूतात्पुण्यात्पूर्वभवार्जितात् । कुले महति संजातौ वर्तेते बालकाविमौ
rudrākṣadhāraṇodbhūtātpuṇyātpūrvabhavārjitāt | kule mahati saṃjātau vartete bālakāvimau
Mula sa kabutihang dulot ng pagdadala ng rudrākṣa—kabutihang natipon sa dating kapanganakan—ang dalawang batang ito’y isinilang sa dakila at marangal na angkan at ngayo’y namumuhay roon.
Parāśara
Scene: Two boys in a noble household wear rudrākṣa beads; their faces are calm and pure-minded, suggesting inherited saṃskāra and Śaiva inclination.
Śaiva practices like wearing rudrākṣa generate puṇya that can uplift one’s future birth and circumstances.
No tīrtha is named; the verse glorifies rudrākṣa-dhāraṇa (wearing rudrākṣa) as a dharmic practice.
Wearing rudrākṣa is presented as the meritorious practice (dhāraṇa) producing spiritual and worldly uplift.