Adhyaya 33
Vayaviya SamhitaUttara BhagaAdhyaya 3318 Verses

केवलामुष्मिकविधिः — The Rite for Exclusive Otherworldly Attainment (Liṅga-Abhiṣeka and Padma-Pūjā Protocol)

Ipinahayag ni Upamanyu ang isang walang kapantay na pagtalima, isang dalisay na amuṣmika (para sa kabilang-buhay) na paraan, at sinabing sa tatlong daigdig ay walang karmang maihahambing dito. Pinatotohanan niya ang bisa ng ritwal sa pagbanggit na ito’y isinagawa ng lahat ng mga deva—lalo na nina Brahmā, Viṣṇu, at Rudra—ni Indra at ng mga lokapāla, ng siyam na graha mula kay Sūrya, ng mga brahmavid na maharṣi gaya nina Viśvāmitra at Vasiṣṭha, at ng mga rishi na deboto ni Śiva (hal. Śveta, Agastya, Dadhīca). Saklaw din nito ang mga gaṇeśvara tulad nina Nandīśvara, Mahākāla, Bhṛṅgīśa, at maging ang mga nilalang sa ilalim at nasa pagitan: daitya, dakilang nāga gaya ni Śeṣa, siddha, yakṣa, gandharva, rākṣasa, bhūta, at piśāca. Itinatampok ng kabanata ang bisa: sa pamamagitan nito, naaabot ng mga nilalang ang nararapat na kalagayan at ang mga deva ay nagiging “mga deva”; binanggit ang pagtitibay ng pagkakakilanlan—si Brahmā ay nakakamit ang brahmatva, si Viṣṇu ang viṣṇutva, si Rudra ang rudratva, si Indra ang indratva, at si Gaṇeśa ang gaṇeśatva. Pagkaraan ay inilalahad ang pamamaraan: paliguan ang liṅga ng tubig na may halimuyak ng puting sandal (sita-candana-toya), sambahin gamit ang namumukadkad na puting lotus, magpatirapa, at bumuo ng marikit na padmāsana (luklukan ng lotus) na may wastong mga tanda; kung may kakayahan, gumamit ng ginto at hiyas, at ilagay ang maliit na liṅga sa gitna ng lambat ng hibla ng lotus (kesarajāla).

Shlokas

Verse 1

उपमन्युरुवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि केवलामुष्मिकं विधिम् । नैतेन सदृशं किंचित्कर्मास्ति भुवनत्रये

Sinabi ni Upamanyu: “Mula ngayon, ipahahayag ko ang pagtalimang ukol lamang sa pinakamataas na bunga sa kabilang daigdig. Sa tatlong daigdig, walang gawaing maihahambing dito.”

Verse 2

पुण्यातिशयसंयुक्तः सर्वैर्देवैरनुष्ठितः । ब्रह्मणा विष्णुना चैव रुद्रेण च विशेषतः

Puspos ng pambihirang kabanalan, ito’y isinagawa ng lahat ng mga Deva—ni Brahmā, ni Viṣṇu, at lalo’t higit ni Rudra (Śiva).

Verse 3

इंद्रादिलोकपारैश्च सूर्याद्यैर्नवभिर्ग्रहैः । विश्वामित्रवसिष्ठाद्यैर्ब्रह्मविद्भिर्महर्षिभिः

Kasama ni Indra at ng iba pang mga tagapagbantay ng mga daigdig, at kasama ang siyam na graha na nagsisimula sa Araw; at kasama ang mga dakilang rishi—mga nakakabatid sa Brahman—gaya nina Viśvāmitra, Vasiṣṭha, at iba pa.

Verse 4

श्वेतागस्त्यदधीचाद्यैरस्माभिश्च शिवाश्रितैः । नंदीश्वरमहाकालभृंगीशाद्यैर्गणेश्वरैः

“Sa pamamagitan nina Śveta, Agastya, Dadhīci at iba pa—at sa pamamagitan din naming mga kumupkop kay Śiva—kasama ang mga panginoon ng Gaṇa gaya nina Nandīśvara, Mahākāla, at Bhṛṅgīśa.”

Verse 5

पातालवासिभिर्दैत्यैः शेषाद्यैश्च महोरगैः । सिद्धैर्यक्षैश्च गंधर्वै रक्षोभूतपिशाचकैः

Sa pamamagitan ng mga Daitya na nananahan sa Pātāla, ng mga dakilang ahas na nagsisimula kay Śeṣa, at gayundin ng mga Siddha, Yakṣa, Gandharva, Rākṣasa, Bhūta, at Piśāca—lahat ay naroon at nakikibahagi.

Verse 6

स्वंस्वं पदमनुप्राप्तं सर्वैरयमनुष्ठितः । अनेन विधिना सर्वे देवा देवत्वमागताः

Nang marating ng bawat isa ang kani-kaniyang kalagayan, silang lahat ay nagsagawa ng pagtalimaing ito. Sa pamamaraang ito mismo, ang lahat ng mga deva ay nakamtan ang kalagayang pagka-deva.

Verse 7

ब्रह्मा ब्रह्मत्वमापन्नो विष्णुर्विष्णुत्वमागतः । रुद्रो रुद्रत्वमापन्न इंद्रश्चेन्द्रत्वमागतः

Si Brahmā ay nagkamit ng kalagayang Brahmā; si Viṣṇu ay nagkamit ng kalagayang Viṣṇu. Si Rudra ay nagkamit ng kalagayang Rudra, at si Indra man ay nagkamit ng kalagayang Indra.

Verse 8

श्वेतैर्विकसितैः पद्मैः संपूज्य प्रणिपत्य च । तत्र पद्मासनं रम्यं कृत्वा लक्षणसंयुतम्

Pagkaraang sumamba gamit ang mga puting lotus na ganap na namukadkad at yumukod nang may paggalang, nararapat na ihanda roon ang isang marikit na luklukan ng lotus, taglay ang wastong mga tanda ng ritwal—nararapat sa pagsamba kay Panginoong Śiva.

Verse 9

विभवे सति हेमाद्यै रत्नाद्यैर्वा स्वशक्तितः । मध्ये केसरजालास्य स्थाप्य लिंगं कनीयसम्

Kung may kakayahan, ayon sa sariling lakas—gamit ang ginto at mga katulad nito, o mga hiyas at mga katulad nito—nararapat na iluklok sa gitna ng (ayusang tulad-lotus) na may lambat ng mga hibla, ang isang maliit na Śiva-liṅga.

Verse 10

अंगुष्ठप्रतिमं रम्यं सर्वगन्धमयं शुभम् । दक्षिणे स्थापयित्वा तु बिल्वपत्रैः समर्चयेत्

Ilagay sa kanang panig ang isang marikit at mapalad na handog, kasinlaki ng hinlalaki at puspos ng lahat ng halimuyak; saka sambahin ang Panginoon sa pamamagitan ng mga dahon ng bilva.

Verse 11

अगुरुं दक्षिणे पार्श्वे पश्चिमे तु मनःशिलाम् । उत्तरे चंदनं दद्याद्धरितालं तु पूर्वतः

Dapat ilagay ang aguru (mabangong kahoy) sa timog, ang manaḥśilā (realgar) sa kanluran, ang sandalwood sa hilaga, at ang haritāla (orpiment) sa silangan—sa gayon inaayos ang mapalad na mga sangkap ng ritwal ayon sa wastong mga direksiyon.

Verse 12

सुगन्धैः कुसुमै रम्यैर्विचित्रैश्चापि पूजयेत् । धूपं कृष्णागुरुं दद्यात्सर्वतश्च सगुग्गुलम्

Sambahin si Śiva sa pamamagitan ng mababangong bulaklak—marikit at sari-sari ang kulay. Maghandog ng insenso mula sa maitim na agaru, at sa paligid ng liṅga/dambana ay ilagay ang insensong hinaluan ng dagta na guggulu, upang lumaganap ang banal na halimuyak sa pagsamba.

Verse 13

वासांसि चातिसूक्ष्माणि विकाशानि निवेदयेत् । पायसं घृतसंमिश्रं घृतदीपांश्च दापयेत्

Ihandog ang mga kasuotang napakapino at ang mga sariwang bulaklak na namumukadkad. Ihandog din ang pāyasa—matamis na kanin na hinaluan ng ghee (ghṛta)—at ayusin ang mga lamparang puno ng ghee bilang handog ng liwanag.

Verse 14

सर्वं निवेद्य मन्त्रेण ततो गच्छेत्प्रदक्षिणाम् । प्रणम्य भक्त्या देवेशं स्तुत्वा चान्ते क्षमापयेत्

Matapos ihandog ang lahat sa itinakdang mantra, gawin ang pradakṣiṇā (pag-ikot nang pakanan). Yumukod nang may debosyon sa Panginoon ng mga diyos, purihin Siya, at sa huli ay humingi ng kapatawaran sa anumang pagkukulang sa pagsamba.

Verse 15

सर्वोपहारसंमिश्रं ततो लिंगं निवेदयेत् । शिवाय शिवमन्त्रेण दक्षिणामूर्तिमाश्रितः

Pagkaraan, tipunin ang lahat ng handog at ialay sa Śiva-liṅga. Kumupkop kay Dakṣiṇāmūrti at bigkasin ang Śiva-mantra: “Namaḥ Śivāya” (Pagpupugay kay Śiva).

Verse 16

एवं यो ऽर्चयते नित्यं पञ्चगन्धमयं शुभम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते

Sinumang sumasamba araw-araw sa ganitong paraan, gamit ang mapalad na handog na binubuo ng limang halimuyak (pañcagandha), ay napapalaya sa lahat ng kasalanan at pinararangalan sa daigdig ni Śiva.

Verse 17

एतद्व्रतोत्तमं गुह्यं शिवलिंगमहाव्रतम् । भक्तस्य ते समाख्यातं न देयं यस्य कस्यचित्

Ito ang pinakadakilang panata, isang lihim na Dakilang Panata ng Śiva-liṅga. Ipinaliwanag ito sa iyo, na isang deboto; hindi ito dapat ipamahagi nang walang pagpili sa kung sino-sino lamang.

Verse 18

देयं च शिवभक्तेभ्यः शिवेन कथितं पुरा

Ito rin ay dapat ipagkaloob sa mga deboto ni Śiva, sapagkat noong una ay ipinahayag ito ni Śiva Mismo.

Frequently Asked Questions

It claims an unsurpassed ‘kevalāmūṣmika’ observance exists—performed across cosmic classes—and that it is the causal template by which gods and beings attained and stabilized their respective divine offices.

The catalog functions as a legitimacy-chain: the rite is presented as trans-cosmic, universally efficacious, and capable of elevating any class of being when performed in correct Śaiva alignment.

Brahmā attaining brahmatva, Viṣṇu attaining viṣṇutva, Rudra attaining rudratva, Indra attaining indratva, and Gaṇeśa attaining gaṇeśatva—each framed as achieved ‘by this vidhi’ (anena vidhinā).