शिवलोकप्रवेशः (Entry into Śivaloka through successive gateways)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । गत्वा तदैव स विधिस्तदा व्यास रमेश्वरः । शिवलोकं महादिव्यं निराधारमभौतिकम्

Sinabi ni Sanatkumāra: Noon din, agad na nagtungo roon ang Tagapag-ayos—si Brahmā—O Vyāsa, patungo sa lubhang banal at dakilang daigdig ni Śiva, na walang salalayan ng materya at lampas sa anumang sangkap na pisikal.

Verse 2

साह्लादोभ्यन्तरं विष्णुर्जगाम मुदिताननः । नानारत्नपरिक्षिप्तं विलसंतं महोज्ज्वलम्

Taglay ang pusong punô ng galak, nagpatuloy si Panginoong Viṣṇu, ang mukha’y nagniningning sa tuwa, papasok sa maringal na silid-loob—kumikislap sa dakilang liwanag at napalilibutan ng sari-saring hiyas.

Verse 3

संप्राप्य प्रथमद्वारं विचित्रं गणसेवितम् । शोभितं परया लक्ष्म्या महोच्चमतिसुन्दरम्

Pagdating sa unang tarangkahan—kahanga-hanga ang anyo at pinaglilingkuran ng mga gaṇa ni Śiva—nasaksihan niya itong pinalamutian ng sukdulang karilagan, napakataas at lubhang marikit.

Verse 4

ददर्श द्वारपालांश्च रत्नसिंहासनस्थितान् । शोभिताञ्श्वेतवस्त्रैश्च रत्नभूषणभूषितान्

Nasaksihan niya ang mga bantay-pinto na nakaupo sa mga tronong may hiyas—nagniningning sa puting kasuotan at pinalalamutian ng mga palamuting batong mahalaga.

Verse 5

पञ्चवक्त्रत्रिनयनान्गौरसुन्दरविग्रहान् । त्रिशूलादिधरान्वीरान्भस्मरुद्राक्षशोभितान्

Nasaksihan niya ang mga bayaning yaon na may limang mukha at tatlong mata, ang anyo’y maningning at marikit—may tangan ang trident at iba pang sandata, at nagliliwanag sa banal na abo (bhasma) at mga butil ng rudrākṣa.

Verse 6

सब्रह्मापि रमेशश्च तान् प्रणम्य विनम्रकः । कथयामास वृत्तान्तं प्रभुसंदर्शनार्थकम्

Pagkaraan, si Rameśa—kasama si Brahmā—ay yumukod at nagpatirapa nang may kababaang-loob sa kanila, at isinalaysay ang pangyayari na maghahatid sa mapalad na darśana, ang banal na pagtanaw sa Panginoon.

Verse 7

तदाज्ञां च ददुस्तस्मै प्रविवेश तदाज्ञया । परं द्वारं महारम्यं विचित्रं परम प्रभम्

Ipinagkaloob nila sa kanya ang pahintulot; at ayon sa utos na iyon, pumasok siya sa kataas-taasang tarangkahan—lubhang marilag, kamangha-mangha, at nagniningning sa sukdulang karilagan.

Verse 8

प्रभूपकंठगत्यर्थं वृत्तांतं संन्यवेदयत् । तद्द्वारपाय चाज्ञप्तस्तेनान्यं प्रविवेश ह

Upang makaharap ang Panginoon, maayos niyang isinalaysay ang buong pangyayari. At nang utusan siya ng tagapagbantay ng tarangkahan, pumasok siya sa isa pang itinakdang daan.

Verse 9

एवं पंचदशद्वारान्प्रविश्य कमलोद्भवः । महाद्वारं गतस्तत्र नन्दिनं प्रददर्श ह

Sa gayon, si Kamalodbhava (Brahmā), matapos pumasok sa labinlimang tarangkahan, ay dumating sa dakilang pangunahing pinto; doon niya nakita si Nandin na nakatindig bilang bantay ng tahanan ni Śiva.

Verse 10

सम्यङ्नत्वा च तं स्तुत्वा पूर्ववत्तेन नन्दिना । आज्ञप्तश्च शनैर्विष्णुर्विवेशाभ्यंतरं मुदा

Matapos siyang yumuk nang wasto at purihin, si Viṣṇu—na inutusan ni Nandin gaya ng dati—ay dahan-dahang pumasok sa loob, na may galak sa puso.

Verse 11

ददर्श गत्वा तत्रोच्चैस्सभां शंभोस्समुत्प्रभाम् । तां पार्षदैः परिवृतां लसद्देहैस्सुभूषिताम्

Pagdating niya roon, nasilayan niya sa itaas ang nagliliwanag na bulwagan ng kapulungan ni Panginoong Śambhu, kumikislap sa maringal na ningning—napaliligiran ng mga tagapaglingkod ni Śiva at napapalamutian ng kanilang maningning na anyo.

Verse 12

महेश्वरस्य रूपैश्च दिग्भुजैश्शुभकांतिभिः । पञ्चवक्त्रैस्त्रिनयनैश्शितिकंठमहोज्ज्वलैः

Namataan nila ang mga anyo ni Maheśvara—nagniningning sa mapalad na kaningningan—na ang mga bisig ay umaabot sa lahat ng dako, may limang mukha at tatlong mata, at naglalagablab sa dakilang liwanag bilang Panginoong Bughaw ang Lalamunan (Nīlakaṇṭha).

Verse 13

सद्रत्नयुक्तरुद्राक्षभस्माभरणभूषितैः । नवेन्दुमंडलाकारां चतुरस्रां मनोहराम्

Ito’y pinalamutian ng mapalad na mga hiyas, ng kuwintas na Rudrākṣa, ng banal na abo (bhasma), at ng mga palamuti; kaakit-akit—hugis gaya ng bilog ng bagong buwan at nabuo sa marikit na anyong apat-na-sulok.

Verse 14

मणीन्द्रहारनिर्माणहीरसारसुशोभिताम् । अमूल्यरत्नरचितां पद्मपत्रैश्च शोभिताम्

Ito’y maringal na pinalamutian ng pinakamainam na diwa ng diyamante na inihabi sa mga kuwintas na angkop sa panginoon ng mga hiyas; nilikha mula sa di-matatawarang mga batong mahalaga at lalo pang pinaganda ng mga anyong talulot ng lotus.

Verse 15

माणिक्यजालमालाभिर्नानाचित्रविचित्रिताम् । पद्मरागेन्द्ररचितामद्भुतां शंकरेच्छया

Pinalamutian ito ng mga lambat ng kuwintas na parang garland ng rubi at ginayakan ng sari-saring kahanga-hangang disenyo; isang pambihirang likha ng panginoon ng mga batong Padmarāga, na lumitaw ayon sa sariling kalooban ni Śaṅkara.

Verse 16

सोपानशतकैर्युक्तां स्यमंतकविनिर्मितैः । स्वर्णसूत्रग्रन्थियुक्तैश्चारुचन्दनपल्लवैः

Ito’y may daan-daang baitang na nilikha ni Syamantaka, at pinalamutian ng maririkit na usbong at sanga ng sandalwood, na tinalian ng mga buhol gamit ang sinulid na ginto.

Verse 17

इन्द्रनीलमणिस्तंभैर्वेष्टितां सुमनोहराम् । सुसंस्कृतां च सर्वत्र वासितां गंधवायुना

Ang pook na iyon ay napalilibutan ng mga haliging indranīla (sapiro), lubhang kaakit-akit pagmasdan—maayos na pinalamutian sa bawat dako, at pinabanguhan sa lahat ng panig ng mabangong simoy.

Verse 18

सहस्रयोजनायामां सुपूर्णां बहुकिंकरैः । ददर्श शंकरं सांबं तत्र विष्णुस्सुरेश्वरः

Doon, si Viṣṇu—panginoon ng mga diyos—ay nakita si Śaṅkara, ang mapalad na Panginoon, kasama si Ambā (Umā), sa isang lupain na umaabot sa sanlibong yojana at lubos na napupuno ng maraming tagapaglingkod.

Verse 19

वसंतं मध्यदेशे च यथेन्दुतारकावृतम् । अमूल्यरत्ननिर्माणचित्रसिंहासनस्थितम्

Sa gitnang dako ay lumitaw ang ningning na tila tagsibol, napalilibutan ng buwan at mga bituin; at Siya’y nakaluklok sa isang kahanga-hangang trono na yari sa di-matatawarang mga hiyas at maselang pagkakayari.

Verse 20

किरीटिनं कुंडलिनं रत्नमालाविभूषितम् । भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं बिभ्रतं केलिपंकजम्

Siya’y pinalamutian ng korona at mga hikaw, at pinaganda ng kuwintas na hiyas; ang buong katawan ay binudburan ng banal na bhasma (abo), at sa kamay ay may hawak na lotus—tanda ng līlā, ang mapaglarong biyaya.

Verse 21

पुरतो गीतनृत्यश्च पश्यंतं सस्मितं मुदा

Sa harap Niya ay may pag-awit at pagsasayaw; at pinagmamasdan Niya iyon na may banayad na ngiti, puspos ng galak.

Verse 22

शांतं प्रसन्नमनसमुमाकांतं महोल्लसम् । देव्या प्रदत्त ताम्बूलं भुक्तवंतं सुवासितम्

Namataan niya si Panginoong Śiva—mapayapa, malinaw ang diwa, minamahal ni Umā, at lubhang maningning—na tumanggap at ngumunguya ng mabangong tāmbūla (nganga) na inihandog ng Diyosa.

Verse 23

गणैश्च परया भक्त्या सेवितं श्वेतचामरैः । स्तूयमानं च सिद्धैश्च भक्तिनम्रात्मकंधरैः

Inaalalayan Siya ng mga Gaṇa sa sukdulang debosyon, pinapaypayan ng mapuputing chauri, at pinupuri ng mga Siddha—na ang buong tindig ay yumuyuko at lumalambot dahil sa bhakti.

Verse 24

गुणातीतं परेशानं त्रिदेवजनकं विभुम् । निर्विकल्पं निराकारं साकारं स्वेच्छया शिवम्

Pinagninilayan ko si Śiva—ang Kataas-taasang Panginoon na lampas sa tatlong guṇa, ang Soberanong Diyos sa ibabaw ng lahat, ang laganap na pinagmulan ng tatlong diyos; walang pagkakahating haka at walang anyo sa Kanyang sukdulang katotohanan, ngunit sa sariling kalooban ay nag-aanyong hayag upang magpala at maghatid ng kalayaan.

Verse 25

अमायमजमाद्यञ्च मायाधीशं परात्परम् । प्रकृतेः पुरुषस्यापि परमं स्वप्रभुं सदा

Siya’y walang daya at pagkalito, hindi isinilang at walang pasimula; ang Panginoon ng Māyā, higit pa sa kataas-taasan. Magpakailanman Siyang Kataas-taasang Sariling-Panginoon, lampas sa Prakṛti (Kalikasan) at sa Puruṣa (kamalayang indibidwal).

Verse 26

एवं विशिष्टं तं दृष्ट्वा परिपूर्णतमं समम् । विष्णुर्ब्रह्मा तुष्टुवतुः प्रणम्य सुकृतांजली

Nang makita Siya nang gayon—lubhang natatangi, ganap na ganap, at laging di-nagbabago—si Viṣṇu at si Brahmā ay yumukod, nag-anjali ng magalang na palad, at nagpuri sa Kanya nang may debosyon.

Verse 27

विष्णुविधी ऊचतुः । देवदेव महादेव परब्रह्माखिलेश्वर । त्रिगुणातीत निर्व्यग्र त्रिदेवजनक प्रभो

Nagsalita sina Vishnu at Brahma: “O Diyos ng mga diyos, O Mahadeva—ang Kataas-taasang Brahman at Panginoon ng lahat! O Guro, lampas sa tatlong guṇa at laging payapa—O pinagmulan ng tatlong diyos, O makapangyarihang Panginoon!”

Verse 28

वयं ते शरणापन्ना रक्षस्मान्दुखितान्विभो । शंखचूडार्दितान्क्लिष्टान्सन्नाथान्परमेश्वर

“Kami’y sumilong na sa Iyo. Ingatan Mo kami, O Panginoong sumasaklaw sa lahat, sapagkat kami’y nababalot ng dalamhati—ginugulo at pinahihirapan ni Śaṅkhacūḍa. O Parameśvara, Ikaw ang tunay naming tagapagtanggol at kanlungan.”

Verse 29

अयं योऽधिष्ठितो लोको गोलोक इति स स्मृतः । अधिष्ठाता तस्य विभुः कृष्णोऽयं त्वदधिष्ठितः

“Ang daigdig na ito na pinamumunuan ay tinatawag na Goloka. Ang namumunong Panginoon doon ay ang Kṛṣṇa na sumasaklaw sa lahat; ngunit maging Siya ay nasa ilalim ng Iyong pamamahala (O Śiva), sapagkat Ikaw ang nagtatag sa Kanya.”

Verse 30

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे देवदेवस्तुतिर्नाम त्रिंशोऽध्यायः

Kaya nito, sa Śrī Śiva Mahāpurāṇa—sa Ikalawang bahagi, ang Rudra-saṃhitā, sa Ikalimang dibisyon na tinatawag na Yuddha-khaṇḍa—sa salaysay ng pagpaslang kay Śaṅkhacūḍa, nagwawakas ang ika-30 kabanata na pinamagatang “Devadeva-stuti,” ang himno ng papuri sa Diyos ng mga diyos.

Verse 31

तेन निस्सारिताः शंभो पीड्यमानाः समंततः । हृताधिकारस्त्रिदशा विचरंति महीतले

O Śambhu, pinalayas sila niya at pinahirapan sa lahat ng panig; ang tatlumpung mga diyos—na inalisan ng banal na kapangyarihan—ay pagala-gala sa ibabaw ng lupa.

Verse 32

त्वां विना न स वध्यश्च सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् । तं घातय महेशान लोकानां सुखमावह

Kung wala Ka, O Maheshvara, ang taong iyon ay hindi mapapatay ng sinuman sa mga nananahan sa tatlong langit. Kaya, O Dakilang Panginoon, ibagsak Mo siya at dalhin ang kaginhawahan at ligaya sa mga daigdig.

Verse 33

त्वमेव निर्गुणस्सत्योऽनंतोऽनंतपराक्रमः । सगुणश्च सन्निवेशः प्रकृतेः पुरुषात्परः

Ikaw lamang ang Walang-Katangian na Katotohanan—tunay, walang hanggan, at may lakas na di masukat. Gayunman, Ikaw rin ay nahahayag na may mga katangian at anyo; nilalampasan Mo ang Prakṛti (Kalikasan) at ang Puruṣa (prinsipyo ng kamalayang indibidwal), at nananatiling Kataas-taasan sa ibayo ng dalawa.

Verse 34

रजसा सृष्टिसमये त्वं ब्रह्मा सृष्टिकृत्प्रभो । सत्त्वेन पालने विष्णुस्त्रिभुवावन कारकः

O Panginoon, sa panahon ng paglikha, sa pamamagitan ng rajas Ikaw ay nagiging Brahmā, ang tagapaglikha ng sanlibutan; at sa pag-iingat, sa pamamagitan ng sattva Ikaw ay nagiging Viṣṇu, ang tagapangalaga ng tatlong daigdig.

Verse 35

तमसा प्रलये रुद्रो जगत्संहारकारकः । निस्त्रैगुण्ये शिवाख्यातस्तुर्य्यो ज्योतिः स्वरूपकः

Sa panahon ng pralaya (pagkalusaw), sa kapangyarihan ng tamas, si Rudra ang nagiging tagapag-urong at tagapaglusaw ng sansinukob. Ngunit sa kalagayang lampas sa tatlong guṇa, Siya’y nakikilala bilang Śiva—ang turīya, ang Ikaapat, na ang likas ay dalisay na Liwanag (jyotis).

Verse 36

त्वं दीक्षया च गोलोके त्वं गवां परिपालकः । त्वद्गोशालामध्यगश्च कृष्णः क्रीडत्यहर्निशम्

Dahil sa iyong dīkṣā (pagkatalaga), ikaw ay karapat-dapat sa Goloka; ikaw ang tagapangalaga ng mga baka. At si Kṛṣṇa, na nasa gitna ng iyong kulungan ng baka, ay naglalaro roon araw at gabi.

Verse 37

त्वं सर्वकारणं स्वामी विधि विष्ण्वीश्वरः परम् । निर्विकारी सदा साक्षी परमात्मा परेश्वरः

Ikaw ang Panginoon, ang sanhi ng lahat ng sanhi—ang kataas-taasang tagapaghari maging nina Brahmā at Viṣṇu. Ikaw ay laging di-nagbabago, laging Saksi; Ikaw ang Kataas-taasang Sarili (Paramātman), ang Panginoong lampas sa lahat, ang Panginoon ng lahat.

Verse 38

दीनानाथसहायी च दीनानां प्रतिपालकः । दीनबंधुस्त्रिलोकेशश्शरणागतवत्सलः

Siya ang katulong ng mga walang magawa, ang tagapangalaga ng mga nagdurusa, ang tunay na kaibigan ng mga aba. Siya ang Panginoon ng tatlong daigdig, laging mahabagin sa mga lumalapit upang magkanlong sa Kanya.

Verse 39

अस्मानुद्धर गौरीश प्रसीद परमेश्वरः । त्वदधीना वयं नाथ यदिच्छसि तथा कुरु

O Panginoon ni Gaurī (Gaurīśa), mahabag Ka, O Kataas-taasang Panginoon—iangat Mo kami at iligtas. O Nātha, lubos kaming nakasalalay sa Iyo; gawin Mo ayon sa Iyong kalooban.

Verse 40

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा तौ सुरौ व्यास हरिर्ब्रह्मा च वै तदा । विरेमतुः शिवं नत्वा करौ बद्ध्वा विनीतकौ

Sinabi ni Sanatkumāra: Pagkasabi nito, O Vyāsa, ang dalawang diyos—si Hari (Viṣṇu) at si Brahmā—ay tumigil. Yumukod sila kay Śiva at tumindig na magkasalikop ang mga kamay, mapagpakumbaba at may disiplina ang kilos.