गणसमागमः (Śiva Summons the Gaṇas for the Great Festival)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ शम्भुः समाहूय नन्द्यादीन् सकलान्गणान् । आज्ञापयामास मुदा गन्तुं स्वेन च तत्र वै

Wika ni Brahmā: Pagkaraan, tinipon ni Śambhu (Śiva) ang lahat ng kaniyang mga gaṇa, mula kay Nandin; at sa kagalakan ay iniutos niyang magtungo sila roon, at siya man ay sasama rin.

Verse 2

शिव उवाच । अपि यूयं सह मया संगच्छध्वं गिरेः पुरम् । कियद्गणानिहास्थाप्य महोत्सवपुरस्सरम्

Wika ni Śiva: “Sasama ba kayo sa Akin patungo sa lungsod ng Bundok (Himālaya)? Mag-iwan dito ng ilang tagapaglingkod, at mauna kayo upang ihanda ang dakilang pagdiriwang.”

Verse 3

ब्रह्मोवाच । अथ ते समनुज्ञप्ता गणेशा निर्ययुर्मुदा । स्वंस्वं बलमुपादाय तान् कथंचिद्वदाम्यहम्

Wika ni Brahmā: Pagkatapos, ang mga Gaṇeśa, nang mapahintulutan, ay umalis na may galak. Bawat isa’y dala ang sariling lakas; at tungkol sa kanila, magsasalaysay ako ayon sa aking makakaya.

Verse 4

अभ्यगाच्छंखकर्णश्च गणकोट्या गणेश्वरः । शिवेन सार्द्धं संगन्तुं हिमाचलपुरम्प्रति

Pagkaraan, dumating ang Gaṇeśvara na nagngangalang Śaṅkhakarṇa, kasama ang isang koṭi (isang crore) na gaṇa ni Śiva, upang sumama sa Panginoong Śiva patungo sa lungsod ng Himācala.

Verse 5

दशकोट्या केकराक्षो गणानां समहोत्सवः । अष्टकोट्या च विकृतो गणानां गणनायकः

Sa mga gaṇa ni Śiva, si Kekarākṣa—na namumuno sa sampung krore—ang tagapag-ayos ng dakilang kapulungan-pagdiriwang; at si Vikṛta—na namumuno sa walong krore—ang kumander at pinunò ng mga gaṇa.

Verse 6

चतुष्कोट्या विशाखश्च गणानां गणनायकः । पारिजातश्च नवभिः कोटिभिर्गणपुंगवः

Si Viśākha, kasama ang apat na krore ng mga kasama, ay kumander ng mga gaṇa; at si Pārijāta, kasama ang siyam na krore, ay isang pinakamarangal na pinunò sa hanay ng mga gaṇa.

Verse 7

षष्टिस्सर्वान्तकः श्रीमान्तथैव विकृताननः । गणानान्दुन्दुभोष्टाभिः कोटिकोटिभिर्गणनायकः

“Siya si Ṣaṣṭi—ang Sarvāntaka, ang pumupuksa sa lahat—ang mapalad at maningning (Śrīmān), at gayundin si Vikṛtānana, na may kagila-gilalas na anyo. Sa gitna ng dumadagundong na tunog ng mga tambol ng gaṇa, siya’y nakatindig bilang pinunò ng mga gaṇa, na napapaligiran ng krore sa ibabaw ng krore.”

Verse 8

पञ्चभिश्च कपालाख्यो गणेशः कोटिभिस्तथा । षड्भिस्सन्दारको वीरो गणानां कोटिभिर्मुने

O pantas, si Gaṇeśa na tinatawag na Kapālākhyā, panginoon sa mga gaṇa ni Śiva, ay lumitaw na may limang krore ng mga kasama; at ang bayaning Sandāraka ay dumating din na may anim na krore ng mga gaṇa.

Verse 9

कोटिकोटिभिरेवेह कन्दुकः कुण्डकस्तथा । विष्टम्भो गणपोऽष्टाभिर्गणानां कोटिभिस्तथा

Dito nga, sina Kanduka at Kuṇḍaka ay naglingkod kay Śiva na may mga krore sa ibabaw ng mga krore ng mga kasama; gayundin si Viṣṭambha at si Gaṇapa—kasama ang walong pangunahing pangkat—na may napakaraming krore ng mga gaṇa ni Śiva.

Verse 10

सहस्रकोट्या गणपः पिप्पलो मुदितो ययौ । तथा संनादको वीरो गणेशो मुनिसत्तम

O pinakamainam sa mga pantas, ang Gaṇapa na si Pippala ay umalis na may galak kasama ang hukbong umaabot sa sanlibong koṭi; gayundin, ang matapang na Gaṇeśa na si Saṃnādaka ay lumabas din.

Verse 11

आवेशनस्तथाष्टाभिः कोटिभिर्गणनायकः । महाकेशस्सहस्रेण कोटीनां गणपो ययौ

Pagkaraan, si Āveśana, pinuno ng mga Gaṇa, ay lumisan na may kasamang walong koṭi na mga tagasunod. At si Mahākeśa ay umalis bilang panginoon ng mga Gaṇa, na may sanlibong koṭi na kasama.

Verse 12

कुण्डो द्वादशकोट्या हि तथा पर्वतको मुने । अष्टाभिः कोटिभिर्वीरस्समगाच्चन्द्रतापनः

O pantas, ang kuṇḍa, ang banal na hukay ng apoy, ay inihanda sa sukat na labindalawang koṭi; at gayundin ang “bundok” ng handog/panggatong ay kasinglaki nito. Dumating doon ang magiting na Candratāpana na may walong koṭi na kasama.

Verse 13

कालश्च कालकश्चैव महाकालश्शतेन वै । कोटीनां गणनाथो हि तथैवाग्निकनामकः

May mga gaṇa na tinatawag na Kāla at Kālaka, at gayundin ay may sandaang Mahākāla. Sa ibabaw ng mga pangkat na umaabot sa mga koṭi, ang Gaṇanātha ang tunay na namumuno; at mayroon din na nagngangalang Agnika.

Verse 14

कोट्यग्निमुख एवागाद् गणानां गणनायकः । आदित्यमूर्द्धा कोट्या च तथा चैव घनावहः

Pagkaraan, dumating si Koṭyagnimukha—isang pinunò sa hanay ng mga gaṇa ni Śiva. Kasama niya ang pagdating nina Ādityamūrdhā, Koṭyā, at gayundin si Ghanāvaha.

Verse 15

सन्नाहश्शतकोट्या हि कुमुदो गणपस्तथा । अमोघः कोकिलश्चैव शतकोट्या गणाधिपः

Si Sannāha ay may lakas na isang daang krore; at si Kumuda rin ay isang Gaṇapa. Gayundin sina Amogha at Kokila—bawat isa’y panginoon ng mga gaṇa na may tig-isang daang krore ng mga kasama.

Verse 16

सुमन्त्रः कोटिकोट्या च गणानां गणानायकः । काकपादोदरः कोटिषष्ट्या सन्तानकस्तथा

Si Sumantra ang pinuno ng mga gaṇa, na namumuno sa sampung milyong krore. Gayundin, si Kākapādodara—ang ninunong tinatawag na Santānaka—ay may animnapung milyong krore sa ilalim ng kanyang kapangyarihan.

Verse 17

महाबलश्च नवभिर्मधुपिंगश्च कोकिलः । नीलो नवत्या कोटीनां पूर्णभद्रस्तथैव च

Si Mahābala ay may siyam na krore; binanggit din sina Madhupiṅga at Kokila. Si Nīla ay may siyamnapung krore; at naroon din si Pūrṇabhadra.

Verse 18

सप्तकोट्या चतुर्वक्त्रः करणो विंशकोटिभिः । ययौ नवतिकोट्या तु गणेशानो हि रोमकः

Kasama ng pitong crore ay umalis si Brahmā na may apat na mukha; kasama ng dalawampung crore ay umalis si Karaṇa; at kasama ng siyamnapung crore ay umalis nga si Gaṇeśa—na kilala bilang Romaka.

Verse 19

यज्वाशश्शतमन्युश्च मेघमन्युश्च नारद । तावत्कोट्या ययुस्सर्वे गणेशा हि पृथक्पृथक्

O Nārada, ang mga Gaṇeśa na tinatawag na Yajvāśa, Śatamanyu, at Meghamanyu—kasama ang lahat ng iba pang Gaṇeśa—ay umalis sa gayong dami ng mga crore, at bawat isa’y nagpunta nang hiwa-hiwalay sa sariling dako at gawain.

Verse 20

काष्ठाङ्गुष्ठश्चतुष्षष्ट्या कोटीनां गणनायकः । विरूपाक्षस्सुकेशश्च वृषाभश्च सनातनः

Si Kashthangushtha, ang pinuno na nangangasiwa sa pagbilang ng animnapu't apat na crore; sina Virupaksha at Sukesha; at si Vrishabha, ang walang hanggan—ang mga ito ay (kabilang sa) mga banal na Gana sa pangkat ni Shiva.

Verse 21

तालकेतुः षडास्यश्च चञ्च्वास्यश्च सनातनः । सम्वर्तकस्तथा चैत्रो लकुलीशस्स्वयम्प्रभुः

Talaketu, Shadasya, Cancvasya, ang Walang Hanggan (Sanatana), Samvartaka, Caitra, at Lakulisha—ang Panginoong Nagliliwanag sa Sarili—(ay ang mga iginagalang na anyo/pangalan na binanggit dito).

Verse 22

लोकान्तकश्च दीप्तात्मा तथा दैत्यान्तको मुने । देवो भृंगिरिटिश्श्रीमान्देवदेवप्रियस्तथा

O pantas, (siya ay kilala bilang) Lokantaka, na may maningning na espiritu; gayundin ang Daityantaka, ang tagapuksa ng mga daitya. Siya ang diyos na Bhrngiriti—kahanga-hanga at tanyag—na laging minamahal ng Diyos ng mga diyos (Shiva).

Verse 23

अशनिर्भानुकश्चैव चतुष्षष्ट्या सहस्रशः । ययुश्शिवविवाहार्थं शिवेन सहसोत्सवाः

Sina Aśani at Bhānuka, kasama ang animnapu’t apat na libo pang iba, ay naglakbay na kasama ni Śiva para sa banal na kasal ni Śiva; at silang lahat ay sumulong na may diwang masiglang pagdiriwang.

Verse 24

भूतकोटिसहस्रेण प्रमथाः कोटिभिस्त्रिभिः । वीरभद्रश्चतुष्षष्ट्या रोमजानान्त्रिकोटिभिः

May tatlong krore ng mga Pramatha, na sinasamahan ng libu-libong krore ng mga bhūta; at si Vīrabhadra man ay napaliligiran ng animnapu’t apat na krore ng mababangis na pangkat—isinilang mula sa mga buhok ng Panginoon—at ng di-mabilang pang mga karamihan.

Verse 25

कोटिकोटिसहस्राणां शतैर्विंशतिभिर्वृताः । तत्र जग्मुश्च नन्द्याद्या गणपाश्शंकरोत्सवे

Napapaligiran ng daan-daan at mga dalawampu ng krore sa ibabaw ng krore ng libu-libo, ang mga pangkat ng Gaṇa ni Śiva—na pinamumunuan ni Nandin—ay nagtungo rin doon, sa dakilang pagdiriwang ni Panginoong Śaṅkara.

Verse 26

क्षेत्रपालो भैरवश्च कोटिकोटिगणैर्युतः । उद्वाहश्शंकरस्येत्याययौ प्रीत्या महोत्सवे

Dumating si Kṣetrapāla Bhairava, kasama ang krore sa ibabaw ng krore ng mga Gaṇa ni Śiva, na may galak sa dakilang pagdiriwang, at ipinahayag: “Ito ang kasalan ni Śaṅkara.”

Verse 27

एते चान्ये च गणपा असङ्ख्याता महाबलाः । तत्र जग्मुर्महाप्रीत्या सोत्साहाश्शंकरोत्सवे

Ang mga Gaṇa na ito at marami pang iba—di-mabilang at makapangyarihan—ay nagtungo roon na may dakilang galak at nag-uumapaw na sigasig, upang ipagdiwang ang kapistahan ni Śaṅkara (Panginoong Śiva).

Verse 28

सर्वे सहस्रहस्ताश्च जटामुकुटधारिणः । चन्द्ररेखावतंसाश्च नीलकण्ठास्त्रिलोचनाः

Silang lahat ay may sanlibong bisig, at ang kanilang jata (buhok na nakapulupot) ay parang korona. Pinalamutian sila ng guhit ng gasuklay na buwan; silang lahat ay Nīlakaṇṭha (bughaw ang lalamunan) at may tatlong mata—taglay ang mapalad na tanda ng nahahayag na saguṇa na anyo ni Śiva.

Verse 29

रुद्राक्षाभरणास्सर्वे तथा सद्भस्मधारिणः । हारकुण्डलकेयूरमुकुटाद्यैरलंकृताः

Silang lahat ay may palamuting rudrākṣa at may banal na abo (bhasma) na suot. Pinalamutian sila ng kuwintas, hikaw, pulseras sa bisig, korona, at iba pang alahas.

Verse 30

ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसंकाशा अणिमादिगुणैर्युताः । सूर्य्यकोटिप्रतीकाशास्तत्र रेजुर्गणेश्वराः

Doon, ang mga pinuno ng mga gaṇa ni Śiva ay nagningning—marilag tulad nina Brahmā, Viṣṇu, at Indra; kalooban ng mga kapangyarihang siddhi gaya ng aṇimā at iba pa, at nagliliyab sa liwanag na maihahambing sa sampung milyong araw.

Verse 31

पृथिवीचारिणः केचित् केचित्पातालचारिणः । केचिद्व्योमचराः केचित्सप्तस्वर्गचरा मुने

O pantas, may ilan na gumagalaw sa lupa; may ilan na naglalakbay sa Pātāla (daigdig sa ilalim); may ilan na lumilibot sa himpapawid; at may ilan na tumatawid sa pitong langit.

Verse 32

किम्बहूक्तेन देवर्षे सर्वलोकनिवासिनः । आययुस्स्वगणाश्शम्भोः प्रीत्या वै शङ्करोत्सवे

O banal na rishi, ano pa ang saysay ng maraming salita? Lahat ng naninirahan sa mga daigdig—maging ang sariling mga gaṇa ni Śambhu—ay dumating na may galak at mapagmahal na bhakti upang ipagdiwang ang kapistahan ni Śaṅkara.

Verse 33

इत्थं देवैर्गणैश्चान्यैस्सहितश्शङ्करः प्रभुः । ययौ हिमगिरिपुरं विवाहार्थं निजस्य वै

Kaya nito, ang Panginoong Śaṅkara, na may kasamang mga diyos at iba pang pangkat ng mga Gaṇa, ay nagtungo sa lungsod ni Himagiri para sa Kanyang sariling kasal.

Verse 34

यदाजगाम सर्वेशो विवाहार्थे सुरादिभिः । तदा तत्र ह्यभूद्वृत्तं तच्छृणु त्वं मुनीश्वर

Nang dumating doon ang Panginoon ng lahat, si Śiva, para sa kasal—kasama ang mga diyos at iba pa—nagkaroon nga ng mga pangyayaring naganap sa lugar na iyon. O pinakadakilang pantas, pakinggan mo ang salaysay na iyon.

Verse 35

रुद्रस्य भगिनी भूत्वा चण्डी सूत्सवसंयुता । तत्राजगाम सुप्रीत्या परेषां सुंभयावहा

Nang maging kapatid na babae ni Rudra, si Caṇḍī—na sinasabayan ng mga mapalad na pagdiriwang—ay dumating doon na may dakilang galak, at naghatid ng pangamba sa mga kaaway.

Verse 36

प्रेतासनसमारूढा सर्पाभरणभूषिता । पूर्णं कलशमादाय हैमं मूर्ध्नि महाप्रभम्

Nakaupo sa luklukan ng mga espiritu at pinalamutian ng mga hiyas na ahas, kinuha niya ang isang kalasang punô at inilagay ang maringal na sisidlang ginto sa kanyang ulo.

Verse 37

स्वपरीवारसंयुक्ता दीप्तास्या दीप्तलोचना । कुतूहलम्प्रकुर्वन्ती जातहर्षा महाबला

Kasama ang sarili niyang mga tagasunod, nagniningning ang mukha at kumikislap ang mga mata; ang makapangyarihang Diyosa, na ginising ng masidhing pag-uusisa, ay napuspos ng galak.

Verse 38

तत्र भूतगणा दिव्या विरूपः कोटिशो मुने । विराजन्ते स्म बहुशस्तथा नानाविधास्तदा

Doon, O muni, ang mga banal na pangkat ng Bhūta—umaabot sa mga krore—na may sari-saring anyong kakaiba at iba-iba, ay nakita na nagniningning sa napakaraming pulutong noong panahong iyon.

Verse 39

तैस्समेताग्रतश्चण्डी जगाम विकृतानना । कुतूहलान्विता प्रीता प्रीत्युपद्रव कारिणी

Pagkaraan, si Caṇḍī, na ang mukha’y naging mabagsik at nagbago, ay lumabas na nangunguna sa kanila—punô ng pananabik na pag-usisa, nagagalak, at sa masayang paglalaro’y nagdulot ng kaguluhan.

Verse 40

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे यात्रावर्णनं नाम चत्वारिशोऽध्यायः

Sa gayon nagtatapos ang ikaapatnapung kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Banal na Paglalakbay,” sa Pārvatī-khaṇḍa (ikatlong bahagi) ng Rudra-saṃhitā (ikalawang bahagi) ng maluwalhating Śiva Mahāpurāṇa.

Verse 41

तदा डमरुनिर्घोषैर्व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम् । भेरीझंकारशब्देन शंखानां निनदेन च

Pagkaraan, napuno ang tatlong daigdig ng umuugong na pagtambol ng ḍamaru, ng umaalingawngaw na tunog ng bhērī, at ng malakas na dagundong ng mga śaṅkha (kabibe).

Verse 42

तथा दुन्दुभिनिर्घोषैश्शब्दः कोलाहलोऽभवत् । कुर्वञ्जगन्मंगलं च नाशयेन्मंगलेतरत्

Gayundin, sa malalakas na dagundong ng mga tambol, sumiklab ang isang malaking alingawngaw ng tunog—nagdadala ng pagpapala sa buong daigdig at nag-aalis ng lahat ng di-mabuti.

Verse 43

गणानां पृष्ठतो भूत्वा सर्वे देवास्समुत्सुकाः । अन्वयुस्सर्वसिद्धाश्च लोकपालादिका मुने

O pantas, ang lahat ng mga diyos—punô ng pananabik at pag-aasam—ay pumuwesto sa likuran ng mga gaṇa ni Śiva; sumunod din ang mga Siddha na ganap, at ang mga Lokapāla na tagapagbantay ng daigdig at iba pa.

Verse 44

मध्ये व्रजन् रमेशोऽथ गरुडासनमाश्रितः । शुशुभे ध्रियमाणेन क्षत्रेण महता मुने

O pantas, noon si Rameśa ay lumakad sa gitna ng kapulungan, nakaluklok sa upuang Garuḍa; siya’y nagningning, sapagkat dinadala na may dakilang karangalan ng hari at kapangyarihang mapag-ingat.

Verse 45

चामरैर्वीज्यमानोऽसौ स्वगणैः परिवारितः । पार्षदैर्विलसद्भिश्च स्वभूषाविधिभूषितः

Siya’y pinapaypayan ng cāmara (pamaspas na buntot-yak), napalilibutan ng sarili niyang mga gaṇa; sa piling ng maningning na mga pāriṣada, lalo siyang nagliwanag, pinalamutian ng mga itinakdang hiyas at banal na kasuotang panghari.

Verse 46

तथाऽहमप्यशोभम्वै व्रजन्मार्गे विराजितः । वेदैर्मूर्तिधरैश्शास्त्रैः पुराणैरागमैस्तथा

Gayon din, maging ako man ay tunay na naparangalan at nagningning sa daang aking tinatahak, sapagkat kasama at pumupuri sa akin ang mga Vedang nagkatawang-anyo, ang mga makapangyarihang śāstra, ang mga Purāṇa, at gayundin ang mga Āgama.

Verse 47

सनकादिमहासिद्धैस्सप्रजापतिभिस्सुतैः । परिवारैस्संयुतो हि शिवसेवनतत्परः

Kasama ang mga dakilang siddha na pinangungunahan ni Sanaka, pati ang mga Prajāpati at ang kanilang mga anak, at napaliligiran ng kani-kanilang mga kasama, siya ay lubos na nakatuon sa paglilingkod at pagsamba kay Panginoong Śiva.

Verse 48

स्वसैन्यमध्यगश्शक्र ऐरावतगज स्थितः । नामाविभूषितोऽत्यन्तं व्रजन् रेजे सुरेश्वरः

Si Indra, panginoon ng mga diyos, na nakaluklok sa elepanteng Airāvata at sumusulong sa gitna ng sarili niyang hukbo, ay nagningning nang marilag habang umaabante—ganap na pinalamutian ng kanyang mga sagisag at tanyag na mga titulo.

Verse 49

तदा तु व्रजमानास्ते ऋषयो बहवश्च ते । विरेजुरतिसोत्कण्ठश्शिवस्योद्वाहनम्प्रति

Noon, ang maraming rishi ay nagsimulang maglakbay; sila’y nagningning dahil sa matinding pananabik, sapagkat ang kanilang puso’y nakatuon sa pagsaksi sa mapalad na kasal ni Panginoong Śiva.

Verse 50

शाकिन्यो यातुधानाश्च वेताला ब्रह्मराक्षसाः । भूतप्रेतपिशाचाश्च तथान्ये प्रमथादयः

Ang mga Śākinī, yātudhāna, vetāla, brahmarākṣasa; gayundin ang mga bhūta, preta, piśāca, at iba pang pangkat gaya ng mga Pramatha—mga nilalang-espiritu at mababangis na tagasunod na kumikilos sa saklaw ni Śiva.

Verse 51

तुम्बुरुर्नारदो हाहा हूहूश्चेत्यादयो वराः । गन्धर्वाः किन्नरा जग्मुर्वाद्यानाध्माय हर्षिताः

Sina Tumburu, Nārada, Hāhā, Hūhū at iba pang mararangal—mga Gandharva at Kinnara—ay masayang naglakbay, humihip at tumutugtog ng mga instrumento upang magdiwang.

Verse 52

जगतो मातरस्सर्वा देवकन्याश्च सर्वशः । गायत्री चैव सावित्री लक्ष्मीरन्यास्सुरस्त्रियः

Naroon ang lahat ng mga Ina ng mga daigdig, at ang lahat ng mga dalagang makalangit—sina Gāyatrī, Sāvitrī, Lakṣmī, at iba pang banal na kababaihan—na nagkatipon doon.

Verse 53

एताश्चान्याश्च देवानां पत्नयो भवमातरः । उद्वाहश्शंकरस्येति जग्मुस्सर्वा मुदान्विताः

Ang mga ito at ang iba pang mga asawa ng mga diyos—na iginagalang sa daigdig bilang mga Ina—ay nagsilabas na pawang nagagalak, na nagsasabi: “Ito ang kasal ni Śaṅkara.”

Verse 54

शुद्धस्फटिकसंकाशो वृषभस्सर्वसुन्दरः । यो धर्म उच्यते वेदैश्शास्त्रैस्सिद्धमहर्षिभिः

Siya’y kumikislap na gaya ng dalisay na kristal; ang toro na si Nandin ay sukdulang marikit sa lahat ng paraan. Siya ang mismong Dharma na sinasabi ng mga Veda at Śāstra, at pinagtibay ng mga ganap na dakilang Ṛṣi—bilang buhay na pamantayan ng matuwid na kaayusan sa kaharian ni Śiva.

Verse 55

तमारूढो महादेवो वृषभं धर्मवत्सलः । शुशुभेतीव देवर्षिसेवितस्सकलैर्व्रजन्

Si Mahādeva, ang umiibig sa Dharma, ay sumakay sa torong iyon at nagpatuloy sa paglalakbay. Pinalilibutan ng lahat at pinaglilingkuran ng mga deva-ṛṣi, Siya’y wari’y nagliliwanag sa dakilang karangalan.

Verse 56

एभिस्समेतैस्सफलैमहर्षिभिर्बभौ महेशो बहुशोत्यलंकृतः । हिमालयाह्वस्य धरस्य संव्रजन् पाणिग्रहार्थं सदनं शिवायाः

Kasama ang mga dakilang Ṛṣi na may dalang mapalad na handog, si Mahādeva ay nagningning, pinalamutian sa maraming paraan. Patungo Siya sa tahanan ng panginoon ng bundok na si Himālaya, upang ganapin ang banal na ritwal ng paghawak sa kamay ni Śivā sa kasal.

Verse 57

इत्युक्तं शम्भुचरितं गमनम्परमोत्सवम् । हिमालयपुरोद्भूतं सद्वृत्तं शृणु नारद

Sa gayon ay naipahayag ang banal na salaysay tungkol kay Śambhu—ang Kanyang pag-alis, isang pinakadakilang pagdiriwang. Ngayon, makinig ka, O Nārada, sa marangal at mapalad na kuwento na sumibol sa lungsod ng Himālaya.