क्रौञ्चशरणागमनम् तथा बाणासुरवधः (Krauñca Seeks Refuge; Slaying of Bāṇāsura)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नंतरे तत्र क्रौञ्चनामाचलो मुने । आजगाम कुमारस्य शरणं बाणपीडित

Sinabi ni Brahmā: Samantala, O pantas, ang bundok na nagngangalang Krauñca—na pinahihirapan ng mga palaso—ay dumating doon at humingi ng kanlungan sa paanan ni Kumāra (Skanda).

Verse 2

पलायमानो यो युद्धादसोढा तेज ऐश्वरम् । तुतोदातीव स क्रौञ्चं कोट्यायुतबलान्वितः

Siya na tumakas mula sa labanan, na hindi makayanan ang napakalaking ningning at kapangyarihan ng panginoon, ay sumalakay sa Bundok Krauñca na tila tinutusok ito—na may taglay na lakas ng sampu-sampung milyon.

Verse 3

प्रणिपत्य कुमारस्य स भक्त्या चरणाम्बुजम् । प्रेमनिर्भरया वाचा तुष्टाव गुहमादरात्

Sa debosyon, siya’y nagpatirapa sa mga paang-lotus ni Kumāra, at saka buong paggalang na pinuri si Guha, ang kanyang mga salita’y umaapaw sa pag-ibig.

Verse 4

क्रौंच उवाच । कुमार स्कंद देवेश तारकासुरनाशक । पाहि मां शरणापन्नं बाणासुरनिपीडितम्

Wika ni Krauñca: “O Kumāra Skanda, Panginoon ng mga deva, tagapaglipol kay Tārakāsura—ingatan mo ako na lumapit bilang kanlungan, na pinahihirapan ni Bāṇāsura.”

Verse 5

संगरात्ते महासेन समुच्छिन्नः पलायितः । न्यपीडयच्च मागत्य हा नाथ करुणाकर

“Mula sa labanan, ang iyong dakilang hukbo ay nagkawatak-watak at tumakas. Pagkaraan, siya’y dumating at umapi sa akin. O Panginoon, O karagatan ng habag—iligtas mo ako!”

Verse 6

तत्पीडितस्ते शरणमागतोऽहं सुदुःखितः । पलायमानो देवेश शरजन्मन्दयां कुरु

Dahil sa kanyang pang-aapi, lumapit ako sa Iyo bilang kanlungan, sa matinding dalamhati. Habang ako’y tumatakas upang humingi ng pag-iingat, O Panginoon ng mga deva—O Śarajanman (Kārtikeya)—mahabag Ka sa akin.

Verse 7

दैत्यं तं नाशय विभो बाणाह्वं मां सुखीकुरु । दैत्यघ्नस्त्वं विशेषेण देवावनकरस्स्वराट्

O Panginoong sumasaklaw sa lahat, lipulin Mo ang daitya na nagngangalang Bāṇa at gawin akong ligtas at payapa. Ikaw, sa natatanging paraan, ang mamumuksa sa mga Daitya—ang makapangyarihang tagapagtanggol ng mga deva.

Verse 8

ब्रह्मोवाच । इति क्रौंचस्तुतस्स्कन्दः प्रसन्नो भक्तपालकः । गृहीत्वा शक्तिमतुलां स्वां सस्मार शिवो धिया

Wika ni Brahmā: Sa gayong pagpupuri ni Krauncha, si Skanda—tagapangalaga ng mga deboto—ay naging mapagpala at nalugod. Hawak ang sarili niyang walang kapantay na sibat na Śakti, taimtim niyang inalaala sa loob ang Panginoong Śiva sa nakatuong kamalayan.

Verse 9

चिक्षेप तां समुद्दिश्य स बाणं शंकरात्मजः । महाशब्दो बभूवाथ जज्वलुश्च दिशो नभः

Tinudla siya, inihagis ng anak ni Śaṅkara ang palasong iyon. Pagdaka’y sumiklab ang isang napakalakas na ugong, at ang mga dako at maging ang langit ay nagningas at nagliyab.

Verse 10

सबलं भस्मसात्कृत्वासुरं तं क्षणमात्रतः । गुहोपकंठं शक्तिस्सा जगाम परमा मुने

O dakilang muni, sa isang kisapmata, ang kataas-taasang Śakti ay ginawang abo ang makapangyarihang asura. Pagkaraan, bumalik siya kay Guha (Kārttikeya) at nanatiling malapit sa kanyang tabi.

Verse 11

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे बाणप्रलंबवध कुमारविजयवर्णनं नामैकादशोऽध्यायः

Kaya nga, sa Śrī Śiva Mahāpurāṇa—sa Ikalawang Aklat, ang Rudra Saṃhitā, sa Ikaapat na bahagi na tinatawag na Kumārakhaṇḍa—nagtatapos ang Ikalabing-isang Kabanata, na pinamagatang “Ang Pagpaslang kina Bāṇa at Pralamba at ang Paglalarawan ng Tagumpay ni Kumāra.”

Verse 12

तच्छुत्वा स्वामिवचनं मुदितो गिरिराट् तदा । स्तुत्वा गुहं तदारातिं स्वधाम प्रत्यपद्यत

Nang marinig ang mga salita ng kanyang Panginoon, ang hari ng mga bundok ay napuspos ng galak. Pagkaraan, matapos purihin si Guha—ang pumupuksa sa kaaway—siya’y nagbalik sa sariling tahanan.

Verse 13

ततः स्कन्दो महेशस्य मुदा स्थापितवान्मुने । त्रीणि लिंगानि तत्रैव पापघ्नानि विधानतः

Pagkaraan, O muni, si Skanda ay masayang nagtatag doon mismo ng tatlong liṅga ni Mahesha, ayon sa itinakdang mga ritwal—mga liṅgang pumupuksa sa kasalanan.

Verse 14

प्रतिज्ञेश्वरनामादौ कपालेश्वरमादरात् । कुमारेश्वरमेवाथ सर्वसिद्धिप्रदं त्रयम्

Una, sa pangalang “Pratijñeśvara”; sumunod, nang may paggalang, “Kapāleśvara”; at pagkaraan, “Kumāreśvara”—ang tatlong banal na pangalang ito ni Śiva ay tunay na nagkakaloob ng lahat ng siddhi, ang ganap na mga kaganapang espirituwal.

Verse 15

पुनस्सर्वेश्वरस्तत्र जयस्तंभसमीपतः । स्तंभेश्वराभिधं लिंगं गुहः स्थापितवान्मुदा

Muli, malapit sa Haliging Tagumpay doon, masayang itinatag ni Guha ang isang Liṅga na tinawag na “Stambheśvara,” bilang pagsamba kay Sarveśvara—si Śiva, ang Panginoon ng lahat.

Verse 16

ततस्सर्वे सुरास्तत्र विष्णुप्रभृतयो मुदा । लिंगं स्थापितवंतस्ते देवदेवस्य शूलिनः

Pagkaraan, ang lahat ng mga deva roon—simula kay Viṣṇu—ay masayang nagtatag ng Liṅga para kay Śiva, ang may hawak ng trident, ang Diyos ng mga diyos.

Verse 17

सर्वेषां शिवलिंगानां महिमाभूत्तदाद्भुतः । सर्वकामप्रदश्चापि मुक्तिदो भक्तिकारिणाम्

Noong sandaling iyon, ang kaluwalhatian ng lahat ng Śiva-liṅga ay naging tunay na kagila-gilalas. Ipinagkakaloob nila ang bawat marapat na hangarin, at ibinibigay ang kalayaan (moksha) sa mga naglilinang ng bhakti.

Verse 18

ततस्सर्वे सुरा विष्णुप्रमुखाः प्रीतमानसाः । ऐच्छन्गिरिवरं गंतुं पुरस्कृत्य गुहं मुदा

Pagkaraan, ang lahat ng mga diyos—pinangungunahan ni Viṣṇu—na may pusong nagagalak, ay nagnasang tumungo sa dakilang bundok na iyon, at masayang inilagay si Guha (Kārtikeya) sa unahan.

Verse 19

तस्मिन्नवसरे शेषपुत्रः कुमुद नामकः । आजगाम कुमारस्य शरणं दैत्यपीडितः

Sa mismong sandaling iyon, dumating si Kumuda—na sinasabing anak ni Śeṣa—na pinahihirapan ng mga daitya, at humingi ng kanlungan sa paanan ni Kumāra (Panginoong Skanda).

Verse 20

प्रलंबाख्योऽसुरो यो हि रणादस्मात्पलायितः । स तत्रोपद्रवं चक्रे प्रबलस्तारकानुगः

Ang asurang nagngangalang Pralamba—na tumakas mula sa labang ito—ay nagtungo roon at, palibhasa’y makapangyarihan at tagasunod ni Tāraka, muling naghasik ng kaguluhan at pang-aapi.

Verse 21

सोऽथ शेषस्य तनयः कुमुदोऽहिपतेर्महान् । कुमारशरणं प्राप्तस्तुष्टाव गिरिजात्मजम्

Pagkaraan, si Kumuda, ang maringal na anak ni Śeṣa—ang dakilang panginoon ng mga ahas—ay lumapit kay Kumāra upang magkanlong, at sa debosyon ay nagpuri sa banal na anak ni Girijā (Skanda).

Verse 22

कुमुद उवाच । देवदेव महादेव वरतात महाप्रभो । पीडितोऽहं प्रलंबेन त्वाहं शरणमागतः

Wika ni Kumuda: “O Diyos ng mga diyos, O Mahādeva, O dakilang Panginoong tagapagkaloob ng biyaya! Ako’y pinahihirapan ni Pralamba; kaya ako’y dumulog sa Iyo bilang kanlungan.”

Verse 23

पाहि मां शरणापन्नं प्रलंबा सुरपीडितम् । कुमार स्कन्द देवेश तारकारे महाप्रभो

Ingatan Mo ako—ako’y dumulog na bilang sumasaklolo. Ako’y ginugulo ni Pralamba at ng mga pangkat na nagpapahirap sa mga deva. O Kumāra, O Skanda, Panginoon ng mga deva, makapangyarihang pumatay kay Tāraka—O dakilang Soberano, iligtas Mo ako.

Verse 24

त्वं दीनबंधुः करुणासिन्धुरानतवत्सलः । खलनिग्रहकर्ता हि शरण्यश्च सतां गतिः

Ikaw ang kaibigan at kanlungan ng mga aba, dagat ng habag, at laging mapagmahal sa mga yumuyuko sa ganap na pagsuko. Tunay, Ikaw ang tagapigil sa masasama, ang karapat-dapat pagkanlungan, at ang sukdulang hantungan ng mga matuwid.

Verse 25

कुमुदेनस्तुतश्चेत्थं विज्ञप्तस्तद्वधाय हि । स्वाश्च शक्तिं स जग्राह स्मृत्वा शिवपदांबुजौ

Kaya nito, matapos purihin ni Kumuda at taimtim na pakiusapan upang ganapin ang pagpatay na iyon, una niyang inalaala ang mga paang-loto ng Panginoong Śiva; saka niya kinuha ang sarili niyang banal na kapangyarihan at naghanda upang pabagsakin ang kaaway.

Verse 26

चिक्षेप तां समुद्दिश्य प्रलंबं गिरिजासुतः । महाशब्दो बभूवाथ जज्वलुश्च दिशो नभः

Tinudla ang sandata patungo kay Pralaṃba, at inihagis iyon ng anak ni Girijā. Pagkaraan, sumiklab ang isang napakalakas na ugong, at ang mga dako at ang langit ay nagningas at nagliyab.

Verse 27

तं सायुतबलं शक्तिर्द्रुतं कृत्वा च भस्मसात् । गुहोपकंठं सहसाजगामाक्लिष्टवारिणी

Ang Śakti, taglay ang lakas na tila isang buong pangkat ng hukbo, ay mabilis siyang ginawang abo. Pagkaraan, ang hindi napapagod at hindi natitinag ay agad lumapit kay Guha (Kumāra/Skanda).

Verse 28

ततः कुमारः प्रोवाच कुमुदं नागबालकम् । निर्भयः स्वगृहं गच्छ नष्टस्स सबलोऽसुरः

Pagkatapos, nagsalita si Kumāra kay Kumuda, ang batang nāga: “Umuwi ka sa iyong tahanan nang walang takot. Nalipol na ang makapangyarihang asura.”

Verse 29

तच्छुत्वा गुहवाक्यं स कुमुदोहिपतेस्सुतः । स्तुत्वा कुमारं नत्वा च पातालं मुदितो ययौ

Nang marinig ang mga salita ni Guha (Kumāra), si Kumuda, anak ng panginoon ng mga ahas, ay nagpuri kay Kumāra at yumukod sa kanya; saka, sa galak, siya’y nagtungo sa Pātāla.

Verse 30

एवं कुमारविजयं वर्णितं ते मुनीश्वर । चरितं तारकवधं परमाश्चर्यकारकम्

Kaya nga, O panginoon sa mga muni, isinalaysay ko sa iyo ang tagumpay ni Kumāra—ang kasaysayan ng pagpaslang kay Tāraka, isang gawang lubhang kagila-gilalas.

Verse 31

सर्वपापहरं दिव्यं सर्वकामप्रदं नृणाम् । धन्यं यशस्यमायुष्यं भुक्तिमुक्तिप्रदं सताम्

“Ito’y banal at pumapawi ng lahat ng kasalanan; sa mga tao, ipinagkakaloob nito ang bawat marapat na hangarin. Ito’y mapalad, nagbibigay ng dangal at katanyagan, nagpapahaba ng buhay, at—lalo na sa mga banal—nagkakaloob ng kapakinabangan sa daigdig at ng ganap na paglaya (moksha).”

Verse 32

ये कीर्तयंति सुयशोऽमितभाग्ययुता नराः । कुमारचरितं दिव्यं शिव लोकं प्रयांति ते

Yaong mga taong may mabuting dangal at di-masukat na kapalaran, na umaawit at nagpapahayag ng banal na salaysay ni Kumāra (Skanda), tunay na nakararating sa daigdig ni Śiva (Śiva-loka).

Verse 33

श्रोष्यंति ये च तत्कीर्तिं भक्त्या श्रद्धान्विता जनाः । मुक्तिं प्राप्स्यन्ति ते दिव्यामिह भुक्त्वा परं सुखम्

Ang mga taong may pananampalataya at debosyon, na nakikinig sa banal na kaluwalhatian na iyon, ay magkakamit ng makalangit na kalayaan; kahit sa mundong ito, matapos malasap ang sukdulang ligaya, sa huli’y mararating ang paglaya.