कुम्भकर्णवधः
The Slaying of Kumbhakarna
ततस्ससंज्ञामुपलभ्यकृच्छ्राद्बलीयसस्तस्यभुजान्तरस्थः ।अवेक्षमाणःपुरसाजमार्गंविचिन्तयामासमुहुर्महात्मा ।।।।
tatas sa saṁjñām upalabhya kṛcchrād balīyasaḥ tasya bhujāntarasthaḥ |
avekṣamāṇaḥ purasājamārgaṁ vicintayāmāsa muhur mahātmā ||
Pagkatapos, nang bahagya niyang mabawi ang ulirat sa hirap, habang nakasiksik pa sa pagitan ng mga bisig ng makapangyarihang rākṣasa, tumingin ang dakilang-loob na Sugrīva sa maharlikang daan ng lungsod at sandaling nagmuni-muni, litó kung ano ang nararapat gawin.
(Sugriva) being strong and painfully gained senses, from the arms of the great Rakshasa, started looking at the royal path of the city. He was bewildered and started pondering this way.
Dharma here is disciplined judgment under pressure: even in pain and danger, Sugrīva pauses to assess the situation rather than acting blindly.
Sugrīva has been seized by Kumbhakarṇa; he regains awareness and scans the city’s main road, considering his next move.
Presence of mind (dhairya) and strategic reflection (nīti-buddhi) amid crisis.