कुम्भकर्णोपदेशः
Kumbhakarna’s Counsel and War-Boast to Ravana
वधेनतेदाशरथेःसुखार्हंसुखंसमाहर्तुमहंव्रजामि ।निहत्यरामंसहलक्ष्मणेनखादामिन्हरियूथमुख्यान् ।।6.63.57।।
vadhena te dāśaratheḥ sukhārhaṃ sukhaṃ samāhartum ahaṃ vrajāmi |
nihatya rāmaṃ saha-lakṣmaṇena khādāmi hari-yūtha-mukhyān ||6.63.57||
“Sa pagpatay ko kay Rāma, anak ni Daśaratha, ako’y lalakad upang tipunin para sa iyo ang kaligayahang inaakala mong nararapat sa iyo. Pagkatapos kong mapabagsak si Rāma kasama si Lakṣmaṇa, lalamunin ko ang mga pangunahing pinuno ng mga hukbo ng Vānara.”
"The king who does his duty in time in accordance with justice and thinking intelligently with his ministers, understands rightly."
Loyalty is not automatically dharmic; when loyalty serves injustice, it becomes complicity in adharma—contrasting with righteous service aligned to truth.
Kumbhakarṇa declares he will fight for Rāvaṇa’s sake, specifically targeting Rāma, Lakṣmaṇa, and the Vānara commanders.
Courage and loyalty, but portrayed as ethically misdirected because the cause is unrighteous.