सेनानिवेशः रामविलापश्च
Encampment on the Northern Shore; Rama’s Lament and Sandhyā
कदा नु चारुबिम्बोष्ठं तस्याः पद्ममिवाऽननम् ।
ईषदुन्नम्य पास्यामि रसायनमिवातुरः ॥
kadā nu cārubimboṣṭhaṃ tasyāḥ padmamivānanam |
īṣadunnamya pāsyāmi rasāyanamivāturaḥ ||
Kailan ko nga ba, bahagyang iaangat ang kaniyang mukhang gaya ng lotus, na may magagandang labing tila bungang bimba, at iinumin iyon na parang maysakit na umiinom ng eliksir na nagbibigay-buhay?
Rama compares himself to a sick person (āturaḥ) and Sita's presence (specifically kissing her) to a healing elixir (rasāyanam), emphasizing that she is the cure for his sorrow.
Sita is described as having a face like a lotus (padmam iva ananam) and lips that resemble the red Bimba fruit (cāru bimba oṣṭham).