दशरथदर्शनम् — Dasharatha’s Epiphany and Benedictions
Sarga 122
इत्युक्त्वालक्ष्मणंराजास्नुषांबद्धाञ्जलिंस्थिताम् ।पुत्रीत्याभाष्यमधुरंशनैरेनामुवाच ह ।।।।
ity uktvā lakṣmaṇaṃ rājā snuṣāṃ baddhāñjaliṃ sthitām | putrīti ābhāṣya madhuraṃ śanair enām uvāca ha ||
Pagkasabi nito kay Lakṣmaṇa, hinarap ng hari ang manugang na nakatayo nang magkadikit ang mga palad; tinawag niya itong “Anak,” at marahan, matamis na nagsalita sa kanya.
Having spoken like that to Lakshmana, looking at the daughter in law standing there with folded palms, Dasaratha addressed her saying," Daughter", gently and sweetly and said.
Maryādā (propriety) in speech: elders counsel with gentleness and respect, especially when addressing one who stands in humility and reverence.
After finishing his words to Lakṣmaṇa, Daśaratha turns to Sītā—standing with folded hands—and begins a tender, instructive address.
Sītā’s humility (baddhāñjali) and Daśaratha’s compassionate, measured counsel.