रावणस्य अन्त्येष्टिः
Ravana’s Funeral Rites and the Ethics of Post-War Conduct
स्निग्धेन्द्रनीलनीलंतुप्रांशुशैलोपमंमहत् ।।।।केयूराङ्गदवैडूर्यमुक्ताहारस्रगुज्ज्वलम् ।कान्तंविहारेष्वधिकंदीप्तांसङ्ग्रामभूमिषु ।।।।भात्याभरणभाभिर्यद्विद्युद्भिरिवतोयदः ।तदेवाद्यशरीरंतेतीक्ष्णैर्नैकशरैश्चितम् ।।।।पुनर्दुर्लभसम्पर्शंपरिष्वक्तुं न शक्यते ।श्वाविधःशलकैर्यद्वद्भाणैर्लग्नैर्निरन्तरम् ।।।।स्वर्पितैर्मर्मसुभृशंसञ्छिन्नस्नायुबन्धनम् ।क्षितौनिपतितंराजन् श्यामंवैरुधिरच्छवि ।।।।वज्रप्रहाराभिहतोविकीर्णइवपर्वतः ।
snigdhendra-nīla-nīlaṃ tu prāṃśu-śailopamaṃ mahat |
keyūrāṅgada-vaiḍūrya-muktāhāra-srag-ujjvalam |
kāntaṃ vihāreṣv adhikaṃ dīptaṃ saṅgrāma-bhūmiṣu |
bhāty ābharaṇa-bhābhir yad vidyudbhir iva toyadaḥ |
tad evādya śarīraṃ te tīkṣṇair naika-śaraiś citam |
punar durlabha-samparśaṃ pariṣvaktuṃ na śakyate |
śvāvidhaḥ śalakaiḥ yadvad bhāṇair lagnair nirantaram |
svarpitair marmasu bhṛśaṃ sañchinna-snāyu-bandhanam |
kṣitau nipatitaṃ rājan śyāmaṃ vai rudhira-chavi |
vajra-prahārābhihato vikīrṇa iva parvataḥ ||
O hari, ang iyong katawan—malaki na parang matayog na bundok, maitim at makintab na gaya ng batong indranīla—na minsang nagniningning sa mga keyūra at aṅgada, sa mga hiyas na vaidūrya, sa mga kuwintas na perlas at mga garlandang bulaklak; kaibig-ibig sa paglilibang at nagliliyab sa larangan ng digmaan, na parang ulap-ulan na sinisinagan ng kidlat. Ang katawan ding yaon ngayon ay punô ng di-mabilang na matutulis na palaso; mahirap man lamang hipuin, at hindi na muling mayayakap. Gaya ng porcupine na punô ng tinik, natatakpan ito sa lahat ng dako ng mga pana at palasong nakabaon sa mga mahalagang bahagi, at ang mga litid at kasukasuan ay labis na napunit. Nakahandusay sa lupa, maitim at nabahiran ng dugo, ito’y waring bundok na tinamaan ng kidlat at nagkadurug-durog.
"O king! Your body which is gigantic like a mountain, dark like a sapphire adorned with Keyuras, Angadas, necklaces of cat's eye gems and pearls, which were charming when in the battlefield, and shone brightly on your body with the lustre of your jewels like a rainy cloud with flashes of lightning. It is fixed with numerous arrows cut into pieces by darts and difficult to touch. Since the darts are inserted deep into your vital parts, it is not possible to perform ablution. It is dark, soaked in blood, broken, and crushed like a mountain hit by thunderbolt. Alas, it is not possible to embrace."
It teaches satya about the fragility of embodied power: beauty, wealth, and martial glory end in ruin; dharma urges restraint and right conduct before irreversible consequences.
Mandodarī describes Rāvaṇa’s fallen, arrow-pierced body on the battlefield, lamenting that she can no longer embrace him.
Clear-eyed realism amid grief: she confronts the physical truth of death, not hiding behind royal grandeur.