तीर्थं च सौकरं नाम महापुण्यं शुभे श्रृणु । यस्मिन्नाविरभूत्पूर्वं वाराहाकृतिरच्युतः ॥ ३१ ॥
tīrthaṃ ca saukaraṃ nāma mahāpuṇyaṃ śubhe śrṛṇu | yasminnāvirabhūtpūrvaṃ vārāhākṛtiracyutaḥ || 31 ||
Makinig, O mapalad, tungkol sa banal na tawiran na tinatawag na Saukara, na dakilang mapagpala; doon noong unang panahon unang nagpakita si Acyuta, ang Di-nasisira, sa anyong Varāha (Babang-damo).
Narada
Vrata: none
Rasa: {"primary_rasa":"adbhuta","secondary_rasa":"bhakti","emotional_journey":"Auspicious invitation to listen culminates in wonder at the primordial theophany: Acyuta manifesting as Varāha at the Saukara tīrtha."}
It identifies Saukara as a mahāpuṇya tīrtha because it is sanctified by Viṣṇu’s Varāha-manifestation, making remembrance and pilgrimage there especially merit-producing.
By directing the listener to hear about and revere Viṣṇu’s avatāra-līlā (Varāha), it frames bhakti as attentive listening (śravaṇa) and sacred remembrance tied to holy places.
No specific Vedāṅga technique is taught in this verse; the practical takeaway is tīrtha-oriented dharma—listening to māhātmya and honoring avatāra sites as part of Purāṇic ritual culture.