वासरे वासरे विष्णोः शुक्लपक्षे महीपतिः । अशुक्ले तु विशेषेण पटहे हेमसंपुटे ॥ १२ ॥
vāsare vāsare viṣṇoḥ śuklapakṣe mahīpatiḥ | aśukle tu viśeṣeṇa paṭahe hemasaṃpuṭe || 12 ||
O hari, sa maliwanag na kalahati ng buwan (śukla-pakṣa), dapat itong bigkasin at isagawa araw-araw para kay Panginoong Viṣṇu; ngunit sa madilim na kalahati (kṛṣṇa-pakṣa), gawin nang may natatanging pag-iingat—balutin sa tela at itago sa gintong sisidlan.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It links devotion to Viṣṇu with disciplined time-keeping: worship and recitation aligned to the lunar fortnight, emphasizing purity, regularity, and reverent handling of sacred materials.
Bhakti is shown as steady daily practice—reciting and observing for Viṣṇu repeatedly—while also honoring sacredness through careful preservation and heightened attentiveness in the darker fortnight.
It reflects Jyotiṣa-based ritual timing: the distinction between Śukla Pakṣa and Kṛṣṇa Pakṣa as a practical calendrical rule for organizing worship and vrata performance.