Mohinī-ākhyāna: The Trial of Ekādaśī and the King’s Satya-saṅkalpa
करोषि चेन्न मे वाक्यं धर्मबाह्यो भविष्यसि । धर्मबाह्यो हि पुरुषः पांशुना तुल्यतां व्रजेत् ॥ ३७ ॥
karoṣi cenna me vākyaṃ dharmabāhyo bhaviṣyasi | dharmabāhyo hi puruṣaḥ pāṃśunā tulyatāṃ vrajet || 37 ||
Kung hindi mo gagawin ang ayon sa aking salita, magiging taong nasa labas ka ng dharma. Sapagkat ang lalaking nasa labas ng dharma ay tunay na nagiging kapantay ng alikabok.
Narada (admonishing/instructing the listener in a dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: raudra
It warns that disregarding righteous instruction pushes a person outside dharma, causing spiritual worthlessness—symbolized by becoming “like dust,” i.e., lacking inner value and auspicious destiny.
Bhakti is sustained by obedience to dharmic guidance (guru/śāstra-vākya). Ignoring such guidance erodes the foundation of devotion, because devotion in the Purāṇic framework is protected by right conduct (sadācāra).
The verse emphasizes śāstra-vākya-anusaraṇa—practical adherence to scriptural injunctions and ethical discipline rather than a specific Vedāṅga technique; it aligns most closely with Dharmaśāstra-style niyama (rule-based conduct).