Mohinī-ākhyāna: The Trial of Ekādaśī and the King’s Satya-saṅkalpa
ये माधवस्य प्रियकृत्ययोग्ये वदंति शुद्धेऽह्नि भुजिक्रियां तु । श्राद्धेन तेनापि न चास्ति तृप्तिः पितुश्च चीर्णेन हरेर्दिने तु ॥ ३४ ॥
ye mādhavasya priyakṛtyayogye vadaṃti śuddhe'hni bhujikriyāṃ tu | śrāddhena tenāpi na cāsti tṛptiḥ pituśca cīrṇena harerdine tu || 34 ||
Yaong nagsasabing dapat kumain sa “malinis na araw,” kahit ang araw na iyon ay angkop sa paggawa ng gawang kalugud-lugod kay Mādhava—sa gayong śrāddha ay walang kasiyahang natatamo ang ama, kapag ito’y isinagawa sa banal na araw ni Hari.
Sanatkumara (teaching Narada in the Uttara-bhaga dialogue)
Vrata: Hari-dina observance (Ekadashi-like; not explicitly named)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It teaches that on days specially dear to Vishnu (Hari-dina), one should honor the devotional discipline of that day; otherwise even ancestor rites like śrāddha do not yield the intended spiritual satisfaction (tṛpti) to the Pitṛs.
Bhakti is shown as prioritizing what is ‘priya’ to Mādhava—observing Vishnu’s sacred day properly (often implying restraint/fasting) rather than treating it as an ordinary ‘pure day’ for eating and routine rites.
Kalpa (ritual procedure) and the practical use of tithi/observance rules: correct timing and conduct for śrāddha and vrata-days, emphasizing that ritual efficacy depends on aligning actions with the day’s prescribed dharma.