Gaṅgā-māhātmya: Bāhu’s Envy, Defeat, Forest Exile, and Aurva’s Dharmic Consolation
इत्येवं वादिनी सा तु स्वपत्युश्चापराः क्रियाः । चकार तत्सरस्तीरे मुनिप्रोक्तविधानतः ॥ ७२ ॥
ityevaṃ vādinī sā tu svapatyuścāparāḥ kriyāḥ | cakāra tatsarastīre muniproktavidhānataḥ || 72 ||
Pagkasabi niya nang gayon, isinagawa niya sa pampang ng lawa ang mga ritwal para sa sarili niyang asawa at ang iba pang itinakdang gawain, ayon mismo sa paraang itinuro ng muni.
Suta (narrator)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It emphasizes that spiritual efficacy in dharmic rites comes from faithful adherence to the sage-prescribed procedure (vidhāna), especially when performed at a sacred place (tīrtha such as a lake-bank).
While not explicitly a bhakti-verse, it supports bhakti in practice by showing devotion expressed as obedient, reverent performance of prescribed sacred duties under a guru/muni’s guidance.
It highlights Kalpa (ritual procedure)—the importance of performing kriyā exactly as instructed (muni-prokta-vidhānataḥ), reflecting the Vedāṅga focus on correct rite and method.