Mārkaṇḍeya-varṇanam
The Description of Mārkaṇḍeya
परं ज्योतिः परं धाम पवित्रं परमं पदम् । सर्वैकरूपं परमं प्रणतोऽस्मि जनार्दनम् ॥ ४० ॥
paraṃ jyotiḥ paraṃ dhāma pavitraṃ paramaṃ padam | sarvaikarūpaṃ paramaṃ praṇato'smi janārdanam || 40 ||
Ikaw ang Kataas-taasang Liwanag, ang Kataas-taasang Tahanan, ang pinakadalisay—ang pinakamataas na kalagayan. Kay Janārdana, ang Kataas-taasan na iisang anyo sa loob ng lahat ng anyo, ako’y nagpapatirapa.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It identifies Janārdana (Viṣṇu) as the ultimate reality—supreme light, supreme abode, and the highest goal—framing liberation (paramaṃ padam) as attained through surrender and praise.
Bhakti is expressed as praṇāma (humble surrender) and stuti (glorification), recognizing the Lord as both transcendent (supreme abode) and immanent (one essence in all forms).
No specific Vedāṅga technique is taught in this verse; its practical takeaway is mantra-like stuti usage—reciting such praise as part of daily Viṣṇu worship and purification (pavitram).