Dharmānukathana
Narration of Dharma
कूपे पादफलं ज्ञेयं वाप्यां पद्माकरोन्मितम् । वापीशतगुणं प्रोक्तं कुल्यायां भूपतेः फलम् ॥ १४ ॥
kūpe pādaphalaṃ jñeyaṃ vāpyāṃ padmākaronmitam | vāpīśataguṇaṃ proktaṃ kulyāyāṃ bhūpateḥ phalam || 14 ||
Alamin na ang balon ay nagbibigay lamang ng isang-kapat na gantimpala; at ang lawa ay may gantimpalang nasusukat ayon sa dami ng mga taniman ng lotus na napapanatili nito. Ang malaking imbakan ng tubig (vāpi) ay sinasabing sandaang ulit ang bunga kaysa sa lawa; at ang bunga ng kanal na patubig (kulyā) ay ipinahahayag na para sa hari.
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It ranks the spiritual merit (puṇya) of water-supply works, teaching that sustaining life through accessible water is a high dharmic act, with greater and broader benefit yielding greater merit.
While not directly a bhakti-verse, it supports bhakti through dharma: serving beings (by providing water) is a sattvic offering aligned with devotion, since caring for creation is treated as pleasing to the Divine order upheld by Vishnu.
It reflects applied dharma-śāstra reasoning—measuring merit by public utility and scope—useful for ritual planning (kriyā) and governance (rāja-dharma), though it does not specifically teach a technical Vedanga like Vyākaraṇa or Jyotiṣa.