Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
स्वबंलग्नगः सूतिः सलिले नात्र संशयः । पापदृष्टे यमे गुद्यां जन्मांगाजव्ययस्थिते ॥ ७६ ॥
svabaṃlagnagaḥ sūtiḥ salile nātra saṃśayaḥ | pāpadṛṣṭe yame gudyāṃ janmāṃgājavyayasthite || 76 ||
Kapag ang lagna ng kapanganakan ay nasa tandang may tubig, ang panganganak ay nagaganap sa tubig o malapit sa tubig—walang pag-aalinlangan. Kapag si Yama ay nagbato ng masamang tingin, at ang kaugnay na punto ay napunta sa bahagi ng puwit, at ang tagapagpahiwatig ng kapanganakan ay nasa ikalabindalawang bahay (bahay ng pagkalugi), ipinahahayag ang gayong di-kanais-nais na palatandaan.
Suta
Vrata: none
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: shanta
It frames bodily events (like birth circumstances) as karmically signified through Jyotiṣa indicators, reinforcing the Purāṇic view that embodied life unfolds under dharma and karmaphala, while mokṣa lies in transcending such conditions.
This verse itself is technical (Jyotiṣa) rather than devotional, but within Mokṣa-Dharma it implicitly motivates turning to sādhana—especially Hari-bhakti and dharmic living—so one is not bound by fear of inauspicious karmic signs.
Jyotiṣa Vedāṅga: reading childbirth-related indications from lagna (ascendant), watery signs/placements, malefic aspects (pāpa-dṛṣṭi), and the 12th house (vyaya-sthāna) as a loss/inauspicious factor.