Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
वींद्वर्का विकुजेंद्वर्काः सुहृदोऽन्येरवेर्धृताः । मिथोधनव्ययायत्रिबंधुव्यापारगः सुहृत् ॥ २६ ॥
vīṃdvarkā vikujeṃdvarkāḥ suhṛdo'nyeraverdhṛtāḥ | mithodhanavyayāyatribaṃdhuvyāpāragaḥ suhṛt || 26 ||
May ilan na kaibigan sa pangalan lamang—pabagu-bago at salungat-salungat—samantalang ang iba ay pinatatatag ng Araw (ibig sabihin, ng panahon at kalagayan). Ang tinatawag na kaibigan ay maaari pang maging sanhi ng pagkalugi ng yaman sa magkabilang panig, magpagapos sa tatluhang pananagutang pampamilya, at humila sa tao sa mga pakikipag-ugnayang makamundo.
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
It warns that not every ‘friend’ supports dharma; harmful association can drain wealth, increase obligations, and intensify worldly entanglement—obstructing vairagya and moksha-oriented living.
Bhakti thrives in satsanga and simplicity; this verse cautions against relationships that pull the mind into constant transactions and anxieties, which weaken steadiness in japa, kirtana, and remembrance of Bhagavan.
Indirectly, it echoes Jyotisha-style awareness of ‘Ravi’ as a marker of time/fortune and discipline—suggesting that circumstances and time reveal true companionship and that one should act with discernment (viveka) in worldly dealings.