Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
प्राग्ध्वांक्षा बंधु मृत्याय तयोर्द्यूने रविः स्वभात् । वक्रात्स्वादिवसाञ्चार्के शुक्राद्यूनां तु षड्रतः ॥ १५१ ॥
prāgdhvāṃkṣā baṃdhu mṛtyāya tayordyūne raviḥ svabhāt | vakrātsvādivasāñcārke śukrādyūnāṃ tu ṣaḍrataḥ || 151 ||
Kapag ang araw-lunar (tithi) ay nasa silangang bahagi at papaliit, ito’y itinuturing na di-masuwerte para sa mga kamag-anak at maaaring humantong sa kamatayan. Sa gayong paghahati ng araw, ang Araw ay nagniningning sa sariling liwanag. At kapag ang landas ng Araw ay nagiging paurong, mula sa araw na tinatawag na “Svādi,” ang mga panahon o sukat (rata) para kay Venus at sa iba pang planeta ay sinasabing nagiging anim na ulit.
Narada (teaching in a technical/vedāṅga-leaning passage within Moksha-Dharma discourse)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
It emphasizes dharma through right timing (kāla-śuddhi): actions aligned with auspicious calendrical and astronomical conditions support wellbeing and reduce harmful outcomes, which is treated as a practical aid within Moksha-Dharma.
While not directly preaching bhakti, it supports devotional life by prescribing time-awareness for rites and observances; orderly worship and vrata performed at proper times are presented as strengthening dharmic discipline that complements Vishnu-bhakti.
Jyotiṣa (Vedāṅga astrology/astronomy): it references day/tithi-based auspiciousness, the Sun’s course including retrograde reckoning, and a technical sixfold measure/classification applied to Venus and other planets.