Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
शुभादृष्टे भान्त्यगेब्जे त्रिकोणोपरतैः खलैः । सग्नस्थे वा विधौपापैरस्तस्थैर्मृतिमाप्नुयात् ॥ १०८ ॥
śubhādṛṣṭe bhāntyagebje trikoṇoparataiḥ khalaiḥ | sagnasthe vā vidhaupāpairastasthairmṛtimāpnuyāt || 108 ||
Kung ang isang mabuting planeta ay may mapalad na aspeto ngunit nagniningning sa kaaway na tanda, at napapagitnaan ng masasamang planeta sa mga trikon; o kung ang Buwan, bagaman nasa sariling lagna, ay nalulubog/natatakpan dahil sa mga masamang planeta—maaari ngang dumating ang kamatayan.
Sanatkumara (in instruction to Narada on dharma-linked jyotisha indications)
Vrata: none
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: shanta
It frames Jyotiṣa as a dharma-linked diagnostic tool: severe afflictions (malefic hemming/combustion) are presented as karmic indicators of life-threatening outcomes, urging heightened vigilance and dhārmic conduct.
While technical in tone, it indirectly supports bhakti by warning of fragile conditions of life; awareness of mortality (mṛtyu) becomes a prompt to take refuge in dharma and sustained devotion rather than complacency.
Vedāṅga Jyotiṣa: assessment of graha-doṣa through aspects, inimical signs, trine-based afflictions, lagna placement, and the Moon’s asta (setting/combustion/obscuration) as indicators of severe risk.