Jyotiṣa-śāstra Saṅgraha: Threefold Division, Gaṇita Methods, Muhūrta, and Planetary Reckoning
प्रमाणेच्छे सजातीये आद्यंते मध्यगं फलम् । इच्छघ्नमाद्यहृत्सेष्टं फलं व्यस्ते विपर्ययात् ॥ ३७ ॥
pramāṇecche sajātīye ādyaṃte madhyagaṃ phalam | icchaghnamādyahṛtseṣṭaṃ phalaṃ vyaste viparyayāt || 37 ||
Kapag ang hangarin ay para sa pramāṇa, ang wastong paraan ng kaalaman, at nakatuon sa bagay na kapareho ng uri, ang bunga ay lumilitaw sa gitna—sa pagitan ng simula at wakas. Ngunit kapag ang mismong pagnanasa ay napawi, ang bunga ay yaong natitira matapos alisin ang unang udyok; at kung baligtarin ang ayos, kabaligtaran ang kalalabasan.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It distinguishes ordinary goal-seeking—where results appear within the process—from liberation-oriented practice, where the highest “fruit” is what remains when desire itself is removed.
By implying that mature devotion culminates in desirelessness: when personal craving is dissolved, what remains is steady, purified orientation toward the Divine rather than transactional seeking.
It reflects pramāṇa-vicāra (reasoning about valid knowledge), a technical discipline aligned with śāstric logic and interpretive method used in Vedānta-style inquiry.