Jyotiṣa-śāstra Saṅgraha: Threefold Division, Gaṇita Methods, Muhūrta, and Planetary Reckoning
इष्टवगेकृतिश्चेष्टघनोष्टग्रौ च सौककौ । एषीस्यानामुभे व्यक्ते गणिते व्यक्तमेव च ॥ ३४ ॥
iṣṭavagekṛtiśceṣṭaghanoṣṭagrau ca saukakau | eṣīsyānāmubhe vyakte gaṇite vyaktameva ca || 34 ||
Itinuturo rin ang mga ninanais na pag-uuri at ang paraan ng pagbuo nito; ang mga sukat ng paggalaw at ng kasiksikan; ang mga tuntunin hinggil sa mga labi at lalamunan; at ang dalawang—eṣī at īsyā—na ginawang malinaw. Sa matematika rin, ang tanging “hayag” na paraan ang inilalahad nang maliwanag.
Narada (in dialogue context with the Sanatkumara tradition; technical listing style)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It frames spiritual pursuit alongside disciplined knowledge: the Purana acknowledges precise technical sciences (phonetics and mathematics) as supportive tools for correct learning, transmission, and clarity on the path of Moksha.
Indirectly: by emphasizing explicitness and correct technical understanding, it supports accurate recitation, study, and teaching—foundational practices that strengthen devotion through properly preserved scripture and mantra.
It points to Śikṣā-style phonetic concerns (lips/throat articulation) and to Gaṇita (mathematical method), stressing ‘vyakta’—clear, explicit formulation.