Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
न कर्तृकर्मणोः षष्टी निष्टादिप्रतिपादिका । एता वै द्विविधा ज्ञेयाः सुबादिषु विभक्तिषु । भूवादिषु तिङतेषु लकारा दश वै स्मृताः ॥ १७ ॥
na kartṛkarmaṇoḥ ṣaṣṭī niṣṭādipratipādikā | etā vai dvividhā jñeyāḥ subādiṣu vibhaktiṣu | bhūvādiṣu tiṅateṣu lakārā daśa vai smṛtāḥ || 17 ||
Ang ikaanim na kaso (ṣaṣṭhī, genitive) ay hindi nilalayong magpahiwatig ng tagaganap at ng layon; sa halip, ipinahihiwatig nito ang mga kahulugang tulad ng mga pandiwaring anyo gaya ng niṣṭā at iba pa. Kaya, sa mga pagbabagong-anyo ng pangngalan na nagsisimula sa su, ang mga ito ay dapat maunawaang may dalawang uri. At sa sistema ng pandiwa—sa mga tiṅ na hulapi batay sa mga ugat gaya ng bhū—sampung lākāra (pananda ng panahon/diwa) ang inaalala ng tradisyon.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It frames Vedāṅga Vyākaraṇa as a disciplined tool for right understanding of śāstra: precise meanings of cases and verb-forms prevent misreading Dharma and Mokṣa teachings.
Indirectly: by emphasizing correct linguistic interpretation, it safeguards accurate comprehension of bhakti-oriented scriptures and mantras, ensuring devotion rests on proper meaning rather than confusion of grammatical relations.
Vyākaraṇa basics: (1) the function of the ṣaṣṭī (genitive) and its interpretive scope, including participial/derivative senses like niṣṭā, and (2) the standard count of ten lākāras used with tiṅ verb-endings.