योगस्वरूप-धारणा-समाधि-वर्णनम् (केशिध्वजोपदेशः)
बलित्रिभङ्गिना भुग्ननाभिना चोदरेण वै । प्रलम्बाष्टभुजं विष्णुमथवापि चतुर्भुजम् ॥ ५८ ॥
balitribhaṅginā bhugnanābhinā codareṇa vai | pralambāṣṭabhujaṃ viṣṇumathavāpi caturbhujam || 58 ||
Maaaring pagnilayan si Viṣṇu sa marikit na tindig na tribhaṅga, na may bahagyang kurbadong pusod at bilugang tiyan—maging bilang maringal na Panginoong may walong bisig, o kaya’y bilang Panginoong may apat na bisig.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It teaches a concrete dhyāna (meditative visualization) of Viṣṇu’s form, using bodily marks as supports for concentration, leading the mind toward steadiness and mokṣa-oriented devotion.
By permitting meditation on Viṣṇu in either aṣṭabhuja or caturbhuja form, it affirms accessible personal devotion (saguṇa-upāsanā), where loving contemplation of the Lord’s form becomes a practical bhakti discipline.
It mainly reflects upāsanā and iconographic dhyāna practice rather than a Vedāṅga science; indirectly it aligns with ritual/meditative procedure (kalpa-style practicality) by prescribing a specific visualization for worship and japa.