Threefold Suffering, Twofold Knowledge, and the Definition of Bhagavān (Vāsudeva); Prelude to Keśidhvaja–Janaka Yoga
समस्तकल्याणगुणं गुणात्मको हित्वातिदुःखावृतभूतसर्गः । इच्छागृहीताभिमतोरुदेहः संसाधिताशेषजगद्धितोऽसौ ॥ २७ ॥
samastakalyāṇaguṇaṃ guṇātmako hitvātiduḥkhāvṛtabhūtasargaḥ | icchāgṛhītābhimatorudehaḥ saṃsādhitāśeṣajagaddhito'sau || 27 ||
Siya ang pinakadiwa ng lahat ng mapalad na kabutihan, ang Panginoon ng mga katangian. Bagaman ang sangnilikha na may katawan ay natatakpan ng matinding pagdurusa, nananatili Siyang Tagapaghari ng mga guna. Sa Kanyang sariling kalooban, tinatanggap Niya ang dakilang anyong Kanyang ninanais, at isinasakatuparan Niya ang kapakanan ng buong sansinukob.
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It presents the Supreme (Vishnu) as intrinsically auspicious and compassionate: even while beings experience suffering in saṁsāra, the Lord freely manifests by His will to accomplish the welfare (jagad-hita) of all.
By portraying the Lord as the embodiment of kalyāṇa-guṇas who deliberately takes a chosen form for the world’s good, the verse supports bhakti as trustful surrender to His benevolent intent and saving presence.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is directly taught; the practical takeaway is theological: the doctrine of īśvara-icchā (divine will) and avatāra-like manifestation for loka-saṅgraha (universal welfare).