Threefold Suffering, Twofold Knowledge, and the Definition of Bhagavān (Vāsudeva); Prelude to Keśidhvaja–Janaka Yoga
ऐश्वर्यस्य समग्रस्य वीर्यस्य यशसः श्रियः । ज्ञानवैराग्ययोश्चैव षण्णां भग इतीरणा ॥ १७ ॥
aiśvaryasya samagrasya vīryasya yaśasaḥ śriyaḥ | jñānavairāgyayoścaiva ṣaṇṇāṃ bhaga itīraṇā || 17 ||
Ang ganap na paghahari, lakas ng kabayanihan, katanyagan, kasaganaan, at gayundin ang kaalaman at pagwawalang‑pagkakapit (vairāgya)—ang anim na ito ang ipinahahayag na kahulugan ng salitang “bhaga” (banal na karangyaan).
Sanatkumāra (teaching Nārada on Mokṣa-dharma and the definition of Bhagavān)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It defines “bhaga” as the six divine perfections; recognizing these in Bhagavān supports right understanding (jñāna) and steady devotion leading toward mokṣa.
Bhakti is grounded in knowing who Bhagavān is; the verse provides Bhagavān’s defining attributes, helping the devotee focus worship on the Supreme endowed with complete lordship, glory, and liberating wisdom.
It functions like a nirukta-style definitional gloss (technical meaning of a key term), clarifying doctrinal vocabulary rather than prescribing a ritual or jyotiṣa calculation.