Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 106
Jīva–Ātman Inquiry; Kṣetrajña Doctrine; Karma-based Varṇa; Four Āśramas and Sannyāsa Discipline
तत्र गुरुकुलवासमेव प्रथममाश्रममाहरंति सम्यगत्र शौचसस्कारनियमव्रतविनियतात्मा उभे संध्ये भास्कराग्निदैवतान्युपस्थाय विहाय तद्ध्यालस्यं गुरोरभिवादनवेदाब्यासश्रवणपवित्रघीकृतांतरात्मा त्रिषवणमुपस्पृश्य ब्रह्मचर्याग्निपरिचरणगुरुशुश्रूषा । नित्यभिक्षाभैक्ष्यादिसर्वनिवेदितांतरात्मा गुरुवचननिदेशानुष्टानाप्रतिकूलो गुरुप्रसादलब्धस्वाध्यायतत्परः स्यात् ॥ १०६ ॥
tatra gurukulavāsameva prathamamāśramamāharaṃti samyagatra śaucasaskāraniyamavrataviniyatātmā ubhe saṃdhye bhāskarāgnidaivatānyupasthāya vihāya taddhyālasyaṃ gurorabhivādanavedābyāsaśravaṇapavitraghīkṛtāṃtarātmā triṣavaṇamupaspṛśya brahmacaryāgniparicaraṇaguruśuśrūṣā | nityabhikṣābhaikṣyādisarvaniveditāṃtarātmā guruvacananideśānuṣṭānāpratikūlo guruprasādalabdhasvādhyāyatatparaḥ syāt || 106 ||
Dito ipinahahayag na ang paninirahan sa sambahayan ng guro (gurukula) ang tunay na unang āśrama. Doon, ang mag-aaral—na pinipigil ang sarili sa kalinisan, wastong asal, mga niyama at mga panata—ay dapat sa dalawang sandhyā, sa bukang-liwayway at dapithapon, sumamba nang nararapat sa mga diyos ng Araw at Apoy, at talikdan ang katamaran sa gayong pagninilay. Sa loob na pinadalisay sa pagyukod sa guro at sa pakikinig at pagsasanay ng Veda, gawin niya ang tatluhang paglilinis/ācaman sa maghapon, panatilihin ang brahmacarya, alagaan ang banal na apoy, at maglingkod sa guru. Araw-araw, iniaalay ang buong buhay sa pamamagitan ng pangangalap ng limos at iba pang gawain, huwag sumalungat sa mga tagubilin ng guro, at magpakasigasig sa svādhyāya (pag-aaral ng kasulatan) na natamo sa biyaya ng guru.
Sanatkumara (teaching Narada in the Moksha-Dharma dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It defines the first āśrama as disciplined gurukula life, where purity, vows, Sandhyā worship, and guru-sevā purify the inner self and prepare the student for mokṣa-oriented living.
Bhakti is shown as humble surrender expressed through reverence to the guru, dedicated daily duties, and offering one’s life-activities (alms, service, study) as a continuous act of devotion and obedience.
It emphasizes svādhyāya (recitation/study) and śraavaṇa (hearing) of the Veda along with Sandhyā-related ritual discipline—foundational practice that supports later Vedāṅga learning and correct mantra/rite performance.