The Outline (Anukramaṇī) of the Vāyavīya (Vāyu) Purāṇa
मन्वंतरेषु वंशाश्च राज्ञां ये यत्र कीर्तिताः । गयासुरस्य हननं विस्तराद्यत्र कीर्तितम् ॥ ४ ॥
manvaṃtareṣu vaṃśāśca rājñāṃ ye yatra kīrtitāḥ | gayāsurasya hananaṃ vistarādyatra kīrtitam || 4 ||
Doon ay isinasalaysay din, ayon sa iba’t ibang Manvantara, ang mga angkan ng mga hari gaya ng pagbanggit sa kani-kanilang dako; at doon din, nang buong kasaysayan, isinalaysay ang pagpaslang sa asurang si Gayāsura.
Suta (narrator) summarizing the Purana’s contents in Anukramanika style
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: vira
It highlights the Purana’s role as a dharmic memory of cosmic time—Manvantaras, royal lineages, and emblematic victories over asuric forces—so readers can align conduct with sacred history.
Indirectly: by pointing to narratives like Gayāsura’s slaying, it signals that divine order prevails and that hearing such accounts (śravaṇa) supports faith and devotion toward the sustaining divine power behind dharma.
It reflects Purāṇic chronology and genealogical structuring—useful for traditional reckoning of Manvantara periods and dynastic lists—though no specific Vedāṅga technique (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa rules) is taught in this verse itself.