The Outline (Anukramaṇī) of the Vāyavīya (Vāyu) Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पुराणं वायवीयकम् । यस्मिञ्च्छ्रुते लभद्धाम रुद्रस्य परमात्मनः ॥ १ ॥

Sinabi ni Brahmā: “Makinig, O brāhmaṇa; ipaliliwanag ko ang Vāyavīya Purāṇa—sa pagdinig nito, nakakamit ang kataas-taasang tahanan ni Rudra, ang Pinakamataas na Sarili.”

Verse 2

चतुर्विंशतिसाहस्रं तत्पुराणं प्रकीर्तितम् । श्वेतकल्पप्रसंगेन धर्मानत्राह मारुतः ॥ २ ॥

Ang Purāṇa na iyon ay ipinahayag na binubuo ng dalawampu’t apat na libong taludtod. Dito, kaugnay ng Śvetakalpa, si Māruta (Vāyu) ay nagsalita tungkol sa mga simulain ng Dharma.

Verse 3

तद्बायवीयनुदितं भागद्वयसमन्वितम् । सर्गादिलक्षणं यत्र प्रोक्तं विप्र सविस्तरम् ॥ ३ ॥

O brāhmaṇa, ang Purāṇa na ipinahayag sa tradisyong Vāyavīya, na binubuo ng dalawang bahagi, ay yaong naglalarawan nang masinsin sa mga katangiang nagsisimula sa sarga (paglikha) at iba pa.

Verse 4

मन्वंतरेषु वंशाश्च राज्ञां ये यत्र कीर्तिताः । गयासुरस्य हननं विस्तराद्यत्र कीर्तितम् ॥ ४ ॥

Doon ay isinasalaysay din, ayon sa iba’t ibang Manvantara, ang mga angkan ng mga hari gaya ng pagbanggit sa kani-kanilang dako; at doon din, nang buong kasaysayan, isinalaysay ang pagpaslang sa asurang si Gayāsura.

Verse 5

मासानां चैव माहात्म्यं माघस्योक्तं फलाधिकम् । दानधर्मा राजधर्मा विस्तरेणोदिता स्तथा ॥ ५ ॥

At inilarawan din ang kabanalang kadakilaan ng mga buwan—lalo na ang buwang Māgha na sinasabing nagbubunga ng higit na gantimpala; gayundin, ang mga tungkulin ng pagkakaloob (dāna-dharma) at ang dharma ng hari (rāja-dharma) ay ipinaliwanag nang malawakan.

Verse 6

भूपातालककुब्व्योमचारिणां यत्र निर्णयः । व्रतादीनां च पूर्वोऽयं विभागः समुदाहृतः ॥ ६ ॥

Dito itinatakda ang paghatol hinggil sa mga gumagalaw sa lupa, sa Pātāla (daigdig sa ilalim), sa mga dako, at sa kalangitan; at ang naunang paghahati tungkol sa mga panata (vrata) at mga kaugnay na pagsasagawa ay naipahayag din nang wasto.

Verse 7

उत्तरे तस्य भागेतु नर्मदातीर्थवर्णनम् । शिवस्य संहितोक्ता वै विस्तरेण मुनीश्वर ॥ ७ ॥

At sa huling bahagi nito ay may paglalarawan ng mga banal na tawiran (tīrtha) ng Ilog Narmadā—tunay ngang ayon sa itinuro sa Saṃhitā ni Śiva—na ipinaliwanag nang masinsin, O panginoon sa mga pantas.

Verse 8

यो देवः सर्वदेवानां दुर्विज्ञेयः सनातनः । स तु सर्वात्मना यस्यास्तीरे तिष्ठति संततम् ॥ ८ ॥

Ang walang hanggang Diyos na yaon—na mahirap maunawaan kahit ng lahat ng mga deva—ay nananahan doon nang walang patid, sa pampang ng banal na pook na iyon, sa Kanyang Sariling sumasaklaw sa lahat.

Verse 9

इदं ब्रह्मा हारीरिदं साक्षाच्चेदं परो हरः । इदं ब्रह्म निराकारं कैवल्यं नर्मदाजलम् ॥ ९ ॥

Ito si Brahmā; ito nga si Hari (Viṣṇu). Ito mismo ang Kataas-taasang Hara (Śiva) na hayag. Ito ang walang-anyo na Brahman; ito ang mismong kalayaan—ang banal na tubig ng Narmadā.

Verse 10

ध्रुवं लोकहितार्थाय शिवेन स्वशरीरतः । शक्तिः कापि सरिदृपा रेवेयमवतारिता ॥ १० ॥

Tunay nga, para sa kapakanan ng daigdig, pinababa ni Śiva ang isang banal na Kapangyarihan mula sa sarili niyang katawan sa anyo ng isang ilog—ito ang Revā.

Verse 11

ये वसंत्युत्तरे कूले रुद्रस्यानुचरा हि ते । वसंति याम्यतीरे ये लोकं ते यांति वैष्णवम् ॥ ११ ॥

Ang mga naninirahan sa hilagang pampang ay tunay na mga tagasunod at lingkod ni Rudra. Ngunit ang mga naninirahan sa timog pampang ay nakaaabot sa daigdig na Vaiṣṇava—ang kaharian ni Viṣṇu.

Verse 12

ॐकारेश्वरमारभ्ययावत्पश्चिमसागरः । संगमाः पंच च त्रिंशन्नदीनां पापनाशनी ॥ १२ ॥

Mula sa Oṃkāreśvara hanggang sa Kanlurang Karagatan, may tatlumpu’t limang tagpuan ng mga ilog—bawat isa’y tagapawi ng kasalanan.

Verse 13

दशैकमुत्तरे तीरे त्रयोविंशतिर्दक्षिणे । पंचत्रिंशत्तमः प्रोक्तो रेवासागरसगमः ॥ १३ ॥

Sa hilagang pampang ay may labing-isang tīrtha, at sa timog pampang ay may dalawampu’t tatlo; ang ika-tatlumpu’t lima ay ipinahayag na ang sangam kung saan nagtatagpo ang Revā at ang dagat.

Verse 14

संगमैः सहितान्येव रेवातीरद्वयेऽपि च । चतुःशतानि तीर्थानि प्रसिद्धानि च संति हि ॥ १४ ॥

Kasama ang mga banal na tagpuan ng mga ilog, sa magkabilang pampang ng Ilog Revā ay tunay na may apatnaraang tanyag na pook-paglalakbay (tīrtha).

Verse 15

षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यो मुनीश्वर । संति चान्यानि रेवायास्तीरयुग्मे पदे पदे ॥ १५ ॥

O panginoon sa mga muni, may animnapung libong tīrtha at animnapung koṭi na mga pantas; at bukod pa rito, sa Narmadā (Revā), sa magkabilang pampang, sa bawat hakbang ay may iba pang banal na pook.

Verse 16

संहितेयं महापुण्या शिवस्य परमात्मनः । नर्मदाचरितं यत्र वायुना परिकीर्तितम् ॥ १६ ॥

Ang Saṃhitā na ito ay lubhang mapagpala, ukol kay Śiva, ang Kataas-taasang Sarili; dito, malawak na ipinahayag ni Vāyu ang banal na salaysay ng Narmadā.

Verse 17

लिखित्वेदं पुराणं तु गुडधेनुसमन्वितम् । श्रावण्यां यो ददेद्भक्त्या ब्राह्मणाय कुटुंबिने ॥ १७ ॥

Sinumang magpasingkopya ng Purāṇa na ito at sa araw ng Śrāvaṇī (kabilugan ng buwan sa Śrāvaṇa) ay maghandog nito nang may bhakti sa isang Brāhmaṇa na may sambahayan, kalakip ang handog na ‘guda-dhenu’ (bakang jaggery), ang gayong dāna ay lubhang pinupuri sa dakilang bisa.

Verse 18

रुद्रलोके वसेत्सोऽपि यावदिंद्राश्चतुर्द्दश । यः श्रावयेद्वा श्रृणुयाद्वायवीयमिदं नरः ॥ १८ ॥

Ang taong nagpapabigkas ng bahaging Vāyavīya na ito, o nakikinig dito, ay mananahan sa daigdig ni Rudra sa tagal ng labing-apat na Indra (ibig sabihin, sa loob ng labing-apat na Manvantara).

Verse 19

नियमेन हविष्याशी स रुद्रो नात्र संशयः । यश्चानुक्रमणीमेतां श्रृणोति श्रावयेत्तथा ॥ १९ ॥

Ang sinumang may mahigpit na pagtalima sa disiplina at namumuhay sa pagkain na haviṣya ay nagiging wari’y si Rudra—walang alinlangan dito. At sinumang nakikinig sa Anukramaṇikā na ito, o nagpapabigkas nito upang marinig ng iba, ay nagkakamit din ng gayong kabutihang-loob (pala).

Verse 20

सोऽपि सर्वपुराणस्य फलं श्रवणजं लभेत् ॥ २० ॥

Siya man ay makatatamo ng bunga ng buong Purāṇa—ang espirituwal na gantimpalang nagmumula sa pakikinig nito.

Verse 21

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे वायुपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः ॥ ९५ ॥

Sa gayon nagtatapos ang ikasiyamnapu’t limang kabanata, na tinatawag na “Paglalahad ng Anukramaṇī (balangkas) ng Vāyu Purāṇa,” sa Unang Bahagi ng kagalang-galang na Bṛhannāradīya Purāṇa, sa loob ng Dakilang Salaysay (Bṛhad-upākhyāna), sa Ikaapat na Pada.