Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
द्वादशाहात् परं घोरमायसं भीषणाकृतिम् ।
याम्यं पश्यत्यथो जन्तुः कृष्यमाणः पुरं ततः ॥
dvādaśāhāt paraṃ ghoramāyasaṃ bhīṣaṇākṛtim /
yāmyaṃ paśyatyatho jantuḥ kṛṣyamāṇaḥ puraṃ tataḥ
Pagkaraan ng labindalawang araw, nakita ng nilalang ang nakapanghihilakbot na lungsod ng Yāmya—gawa sa bakal at kakila-kilabot ang anyo—habang siya’y hinihila patungo roon.
{ "primaryRasa": "bhayanaka", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The narrative dramatizes moral consequence: the inevitability of being ‘led’ to judgment reinforces restraint, truthfulness, and dharmic conduct while alive.
Not pañcalakṣaṇa; it is naraka/preta-gati instruction within Purāṇic dharma teaching.
The iron city symbolizes the hard, inescapable structure of karmic law—an objective order that the jīva encounters when personal narratives and social status fall away.