Shloka 5
विराटसभायां पाण्डवानां प्रवेशः — Arjuna’s Encomium of Yudhiṣṭhira in Virāṭa’s Court
दुर्योधनश्वापि तमुग्रतेजा: पार्थश्व दुर्योधनमेकवीर: । अन्योन्यमाजोौ पुरुषप्रवीरी समौ समाजग्मतुराजमीढौ
duryodhanaś cāpi tam ugratejāḥ pārthaś ca duryodhanam ekavīraḥ | anyonyam ājau puruṣapravīrau samau samājagmatur ājamīḍhau ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, sumugod si Duryodhana na nag-aalab sa lakas kay Arjuna, at si Arjuna—ang walang kapantay na bayani—ay sumugod din pabalik kay Duryodhana. Sa gitna ng digmaan, ang dalawang pangunahing lalaki, kapwa pantay sa tapang at kapwa mula sa angkan ni Ajamīḍha, ay nagdagsaan sa isa’t isa nang ubod-bilis, harapang nagsalubong. Ipinakikita ng tagpong ito ang paulit-ulit na tensiyon sa Mahābhārata: ang personal na kagitingan at maharlikang pagmamataas ang nagtutulak sa labanan kahit nakataya ang mas malawak na kaayusang moral—ang dharma.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how kṣatriya valor and personal pride can propel warriors into direct confrontation; it implicitly invites reflection on whether mere equality in martial power is sufficient, or whether dharma and right purpose should govern the use of strength.
In the battle episode of the Virāṭa Parva, Duryodhana and Arjuna rush at each other simultaneously, meeting as evenly matched champions—both renowned heroes of the Ajamīḍha-descended royal line.