अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
व्यस्मयन्त ततो योधा ये तत्रासन् समागता: । शरान् विसृजतोस्तूर्ण साधु साध्वित्यपूजयन्,तदनन्तर जो-जो सैनिक वहाँ आये थे, वे एक-दूसरेपर तीव्र गतिसे बाण-वर्षा करनेवाले दोनों वीरोंकी 'साधु-साधु" कहकर सराहना करने लगे---
vyasmayanta tato yodhā ye tatrāsan samāgatāḥ | śarān visṛjatostūrṇaṃ sādhu sādhv ity apūjayan |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, namangha ang mga mandirigmang nagkatipon doon. Habang pinapanood nila ang dalawang bayani na mabilis na nagbubuhos ng mga palaso sa isa’t isa, pinuri nila nang malakas, “Magaling! Magaling!”—pinararangalan ang kahusayan sa digmaan kahit nasa gitna ng panganib ng labanan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights a kṣatriya ethos: even in conflict, excellence, courage, and skill are publicly acknowledged. Ethical admiration is directed toward disciplined prowess rather than mere hatred of an opponent.
A crowd of assembled warriors watches two combatants exchange rapid volleys of arrows. The spectators are amazed and repeatedly acclaim both fighters with cries of “sādhu, sādhu,” thereby honouring their performance.