Shloka 2
Brahmaṇānāṃ Yācanā—Tīrtha-yātrā-prastāvaḥ
The Brahmanas’ Petition and the Proposal of Pilgrimage
तं॑ पाण्डवाग्रजो राजा सगणो ब्राह्मणाश्न ते । उपातिष्ठन्महा भागं दिवि शक्रमिवामरा:,वैशम्पायनजी कहते हैं--कौरवनन्दन! जब धौम्य ऋषि इस प्रकार कह रहे थे, उसी समय महातेजस्वी महर्षि लोमश वहाँ आये। जैसे स्वर्गमें इन्द्रके आनेपर समस्त देवता उठकर खड़े हो जाते हैं, उसी प्रकार ज्येष्ठ पाण्डव राजा युधिष्ठिर, उनके समुदायके अन्य लोग तथा वे ब्राह्मण भी उन महाभाग लोमशको आया देख उनके स्वागतके लिये उठकर खड़े हो गये
taṁ pāṇḍavāgrajo rājā sagaṇo brāhmaṇāś ca te | upātiṣṭhan mahābhāgaṁ divi śakram ivāmarāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, ang hari—ang panganay sa mga Pāṇḍava—kasama ang kanyang mga kasama at ang mga brāhmaṇa, ay tumindig upang salubungin ang lubhang pinagpala—gaya sa langit, kapag nagpakita si Indra, ang mga walang-kamatayang diyos ay tumatayo upang maglingkod at dumalo.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as respectful reception: those who possess authority (a king and his retinue) should rise and honor spiritual excellence and worthy guests, recognizing merit as the basis of true eminence.
Vaiśampāyana narrates that Yudhiṣṭhira, along with his companions and the brāhmaṇas present, stands up to welcome a highly revered person, compared to how the gods rise when Indra arrives in heaven.