Shloka 160
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
प्राइनदीतीर्थमें जानेसे द्विज कृतार्थ हो जाता है। वह सब पापोंसे शुद्धचित्त होकर इन्द्रलोकमें जाता है ।। ऋषभद्दीपमासाद्य मेध्यं क्रौड्चनिष्दनम् । सरस्वत्यामुपस्पृश्य विमानस्थो विराजते,तीर्थसेवी मनुष्य पवित्र ऋषभद्वीप और क्रौज्चनिषूदनतीर्थमें जाकर सरस्वतीमें स्नान करनेसे विमानपर विराजमान होता है
ṛṣabhadvīpam āsādya medhyaṃ krauñcanisūdanam | sarasvatyām upaspṛśya vimānastho virājate || tīrthasevī manuṣyaḥ pavitraṃ ṛṣabhadvīpaṃ ca krauñcanisūdanatīrthaṃ ca gatvā sarasvatyāṃ snānena vimāne virājate |
Sa pagpunta sa tīrtha ng Ilog Prāyaṇa, ang dvija ay nagiging ganap ang layon; nalinis ang isip mula sa lahat ng kasalanan, siya’y napaparoon sa daigdig ni Indra. At ang taong masigasig sa pagdalaw sa mga tīrtha, kapag narating ang dalisay na pulo ng Ṛṣabhadvīpa at ang mapaglinis na tīrtha na Krauñca-nisūdana, at naligo sa Sarasvatī, ay magniningning na wari’y nakaluklok sa isang vimāna, ang sasakyang makalangit.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sincere pilgrimage and ritual purification at revered tīrthas cleanse sin and elevate the practitioner, symbolized by attaining a heavenly vimāna. Ethical emphasis lies on inner purification and disciplined devotion expressed through sacred travel.
The speaker praises specific pilgrimage sites—Ṛṣabhadvīpa and the Krauñca-nisūdana tīrtha—and states that bathing in the Sarasvatī there grants the pilgrim radiant, heavenly honor, depicted as being seated in a celestial chariot.