Kurukṣetra–Sarasvatī Tīrtha-Māhātmya
Pilgrimage Merits and Sacred Geography
स तै: परिवृतः श्रीमान् भ्रातृभि: कुरुसत्तम: । विबभावतिदीप्तौजा देवैरिव शतक्रतु:,अपने भाइयोंसे घिरे हुए अत्यन्त तेजस्वी कुरुश्रेष्ठ श्रीमान् युधिष्ठिर देवताओंसे घिरे हुए देवराज इन्द्रकी भाँति सुशोभित हो रहे थे
sa taiḥ parivṛtaḥ śrīmān bhrātṛbhiḥ kurusattamaḥ | vibhāvātidīptaujā devair iva śatakratuḥ ||
Napapaligiran ng kanyang mga kapatid, ang marangal na pinakamainam sa angkan ng Kuru—si Yudhiṣṭhira na nag-aalab sa ningning—ay nagmistulang Śatakratu (Indra) na maningning sa gitna ng mga diyos.
वैशम्पायन उवाच
True royal splendor is aligned with dharma and is strengthened by righteous companionship—here, the king’s brilliance is portrayed as arising in the presence of devoted brothers, suggesting that ethical leadership flourishes through unity and shared duty rather than isolated dominance.
Vaiśaṃpāyana describes Yudhiṣṭhira as standing among his brothers and appearing exceptionally radiant, compared to Indra surrounded by the gods—an elevating portrait that frames the Pāṇḍavas’ cohesion and Yudhiṣṭhira’s stature.