Shloka 76
Sūrya-stava: Dhaumya’s Counsel and the Aṣṭaśata-nāma of Sūrya
यश्चेदं धारयेन्नित्यं शृणुयाद् वाप्यभीक्षणश: । पुत्रार्थी लभते पुत्र धनार्थी लभते धनम् । विद्यार्थी लभते विद्यां पुरुषो5प्यथवा स्त्रिय:,जो प्रतिदिन इस स्तोत्रको धारण करता अथवा बार-बार सुनता है, वह यदि पुत्रार्थी हो तो पुत्र पाता है, धन चाहता हो तो धन पाता है, विद्याकी अभिलाषा रखता हो तो उसे विद्या प्राप्त होती है और पत्नीकी इच्छा रखनेवाले पुरुषको पत्नी सुलभ होती है
yaś cedaṃ dhārayen nityaṃ śṛṇuyād vāpy abhīkṣṇaśaḥ | putrārthī labhate putraṃ dhanārthī labhate dhanam | vidyārthī labhate vidyāṃ puruṣo 'py athavā striyaḥ ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Sinumang araw-araw na nag-iingat (nagtataglay at bumibigkas) ng himnong ito, o paulit-ulit na nakikinig dito, ay nakakamit ang ninanais: ang naghahangad ng anak na lalaki ay nagkakaroon ng anak; ang naghahangad ng yaman ay nagkakaroon ng yaman; ang naghahangad ng karunungan ay nagkakamit ng kaalaman; at gayundin, maging lalaki man o babae, ang minimithing layon ay nagiging maaabot sa pamamagitan ng matatag na debosyon at disiplinadong pakikinig.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Steady practice—retaining/reciting and repeatedly listening to a sacred passage—bears fruit. The verse frames spiritual discipline (regularity and repeated hearing) as a means to attain legitimate human aims such as progeny, wealth, and learning.
Vaiśaṃpāyana concludes a preceding recitation with a phalaśruti: he states the benefits that accrue to anyone who keeps or frequently hears the text, listing common desired outcomes (son, wealth, knowledge) as results of consistent engagement with the hymn/teaching.