Shloka 32
जयद्रथविमोचन–पलायनवृत्तान्तः
Recovery of Draupadī and Jayadratha’s flight
देशैरुच्चावचै: पूर्णा पत्तनैर्नगरैरपि । दीपैश्वानूपसम्पूर्ण: पृथिवीं पृथिवीपते,महाराज! इस प्रकार शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ सूतपुत्र कर्णने पर्वत, वन, खुले स्थान, समुद्र, उद्यान, ऊँचे-नीचे देश, पुर और नगर, द्वीप और जलयुक्त प्रदेशोंसे युक्त सारी पृथ्वीको जीतकर थोड़े ही समयमें समस्त राजाओंको वशमें कर लिया और उनसे अटूट धनराशि लेकर वह राजा धृतराष्ट्रके समीप आया
deśair uccāvacaiḥ pūrṇā pattanaiḥ nagaraiḥ api | dvīpaiś cānūpasampūrṇāṃ pṛthivīṃ pṛthivīpate mahārāja ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O panginoon ng daigdig, O dakilang hari! Ang buong sanlibutan—punô ng sari-saring lupain, may mga daungan at mga lungsod, may mga pulo at mga latian na hitik sa tubig—ay napasailalim sa kapangyarihan ni Karṇa. Matapos niyang mabilis na pasukuin ang mga hari at kunin ang di-napapatid na agos ng yaman, ang pinunong iyon ay humarap kay Dhṛtarāṣṭra.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames royal power in terms of territorial control and the extraction of tribute, highlighting how political success can be measured by conquest and wealth—yet implicitly raising rājadharma questions about whether dominance and forced tribute align with righteous kingship.
Vaiśampāyana describes Karṇa’s rapid campaign of subjugation across varied lands—cities, ports, islands, and wetlands—bringing many kings under control, collecting substantial wealth from them, and then returning to Dhṛtarāṣṭra’s court.