Shloka 33
जयद्रथविमोचन–पलायनवृत्तान्तः
Recovery of Draupadī and Jayadratha’s flight
कालेन नातिदीर्घेण वशे कृत्वा तु पार्थिवान् । अक्षयं धनमादाय सूतजो नृपमभ्ययात्,महाराज! इस प्रकार शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ सूतपुत्र कर्णने पर्वत, वन, खुले स्थान, समुद्र, उद्यान, ऊँचे-नीचे देश, पुर और नगर, द्वीप और जलयुक्त प्रदेशोंसे युक्त सारी पृथ्वीको जीतकर थोड़े ही समयमें समस्त राजाओंको वशमें कर लिया और उनसे अटूट धनराशि लेकर वह राजा धृतराष्ट्रके समीप आया
kālena nātidīrgheṇa vaśe kṛtvā tu pārthivān | akṣayaṃ dhanam ādāya sūtajo nṛpam abhyayāt ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa di-gaanong mahabang panahon, matapos mapasailalim ang mga hari, ang anak ng tagapagmaneho ng karwahe (si Karṇa) ay nagtipon ng yamang di-mauubos at saka lumapit sa hari. Ipinahihiwatig ng taludtod ang mabilis na pagpapasuko at ang pagsingil ng tributo bilang paraan upang patibayin ang kapangyarihan at kamtin ang pabor ng palasyo—isang gawaing may mabigat na usaping etikal, kung saan ang giting at ambisyon ay kaakibat ng pagkuha ng yaman mula sa mga haring nagapi.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political power is often consolidated through rapid subjugation and the collection of tribute; it invites ethical reflection on wealth gained by coercion and the use of such wealth to secure influence at court.
Karna swiftly brings multiple kings under his control, gathers substantial (described as ‘inexhaustible’) wealth from them, and then goes to meet the king—understood in context as Dhṛtarāṣṭra.