Draupadī-apaharaṇa-saṃdeśaḥ
Report of Draupadī’s Abduction and the Pāṇḍavas’ Pursuit
अमन्यत वधे युक्तान् समर्थाश्व सुयोधन: । दुर्योधनने यह मान लिया कि संशप्तकगण तथा कर्ण ये शत्रुधाती अर्जुनके वधमें लगे हुए हैं और इसके लिये वे समर्थ हैं
amanayata vadhe yuktān samarthāś ca suyodhanaḥ |
Wika ni Vaiśampāyana: Napagpasyahan ni Suyodhana (Duryodhana) na ang mga nakatalaga sa pagpatay ay may kakayahan—sapagkat naniwala siyang ang mga Saṁśaptaka, kasama si Karṇa, ay lubos na nakatuon sa pagwasak kay Arjuna. Ipinakikita ng talatang ito kung paanong ang pagtitiwala sa lakas at mga kapanalig ay maaaring tumigas bilang “katiyakang” moral, kahit ang layon ay pagpaslang sa isang matuwid na kalaban.
वैशम्पायन उवाच
The verse shows how a leader’s conviction can be shaped by martial calculations—mistaking capability and commitment for moral rightness. It implicitly contrasts strategic confidence with ethical discernment, a recurring Mahābhārata theme where intent (to kill the righteous) carries grave moral weight regardless of tactical strength.
Vaiśampāyana reports Duryodhana’s assessment: he believes the Saṁśaptaka warriors and Karṇa are actively engaged in, and capable of, killing Arjuna. It is a moment of Kaurava expectation that their chosen champions will eliminate a key Pāṇḍava hero.