Shloka 21
Draupadī’s Instruction on Marital Conduct and Household Discipline (चित्तग्रहण-उपदेश)
एवं त्वजनयद् धिष्ण्यान् वेदोक्तान् विबुधान् बहून् । विचरन् विविधान् देशान् भ्रममाणस्तु तत्र वै
evaṁ tv ajanayad dhiṣṇyān vedoktān vibudhān bahūn | vicaran vividhān deśān bhramamāṇas tu tatra vai ||
Gayon din, habang siya’y naglalakbay at gumagala sa sari-saring lupain doon, kanyang nilikha ang maraming dhiṣṇya—mga banal na luklukan na binabanggit sa Veda—at maraming nilalang na makalangit. Ipinahihiwatig ng talatang ito ang pananaw ng Veda sa maayos na banal na espasyo: sa pamamagitan ng sinadyang paggalaw at paglikha, itinatatag ng banal ang wastong upuan at tungkulin ng mga diyos, upang mapanatili ang pagkakatugma ng ritwal at ng sansinukob.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that sacred institutions—divine stations and the gods’ appointed spheres—are grounded in Vedic authority and are established to maintain order. It implies that dharma is supported by properly founded sacred spaces and roles, not by randomness.
Mārkaṇḍeya describes a figure who, while traveling through many regions, creates or establishes numerous Veda-sanctioned sacred abodes (dhiṣṇyas) and many divine beings (vibudhas), indicating an organized unfolding of the divine/ritual world.