ब्राह्मणानुयात्रा—शौनकोपदेशः
Brāhmaṇas Follow into Exile and Śaunaka’s Instruction
कोटराग्निर्यथाशेषं समूलं पादपं दहेत् धर्मार्थो तु तथाल्पो5पि रागदोषो विनाशयेत्,“जैसे खोखलेमें लगी हुई आग सम्पूर्ण वृक्षको जड़-मूलसहित जलाकर भस्म कर देती है, उसी प्रकार विषयोंके प्रति थोड़ी-सी भी आसक्ति धर्म और अर्थ दोनोंका नाश कर देती है
koṭarāgnir yathāśeṣaṃ samūlaṃ pādapaṃ dahet | dharmārtho tu tathālpo 'pi rāgadoṣo vināśayet ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Kung paanong ang apoy na nagliyab sa loob ng guwang ay sinusunog ang buong puno, pati ugat, hanggang sa maubos, gayon din ang kahit bahagyang pagkakapit—na isinilang sa pagnanasa at kamalian—ay makapipinsala sa dharma at artha kapwa.”
वैशम्पायन उवाच
Even a small amount of attachment (rāga) can undermine one’s moral integrity (dharma) and worldly well-being (artha), just as a hidden internal fire can consume a whole tree from within.
Vaiśampāyana delivers a moral observation in the form of a simile, warning that subtle inner passions can cause total ruin—framing ethical counsel within the Vana Parva’s reflective, instructive tone.