इन्द्रद्युम्नोपाख्यानम्
Indradyumna Upākhyāna: On Kīrti, Smṛti, and Restoration
भविष्यति पुनर्देवमनुकूलं यदृच्छया । यदा सूर्यश्न चन्द्रश्न तथा तिष्यबृहस्पती,तदनन्तर कालान्तरमें सत्ययुगका आरम्भ होगा और फिर क्रमशः ब्राह्मण आदि वर्ण प्रकट होकर अपने प्रभावका विस्तार करेंगे। उस समय लोकके अभ्युदयके लिये पुनः अनायास दैव अनुकूल होगा। जब सूर्य, चन्द्रमा और बृहस्पति एक साथ पुष्य नक्षत्र एवं तदनुरूप एक राशि कर्कमें पदार्पण करेंगे, तब सत्ययुगका प्रारम्भ होगा। उस समय मेघ समयपर वर्षा करेगा। नक्षत्र शुभ एवं तेजस्वी हो जायँगे
bhaviṣyati punar daivam anukūlaṃ yadṛcchayā | yadā sūryaś ca candraś ca tathā tiṣya-bṛhaspatī ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “Sa takdang panahon, sa sariling agos nito, muling magiging kanais-nais ang tadhana. Kapag ang Araw at ang Buwan, at gayundin si Jupiter, ay nagsama-sama sa Puṣya (Tiṣya)—sa angkop na tanda ng zodiako—magsisimula ang Satya Yuga. Pagkaraan, mahahayag ang mga kaayusang panlipunan gaya ng mga brāhmaṇa at palalawakin ang kanilang nararapat na impluwensiya, at muling aangat ang kapakanan ng daigdig. Sa panahong iyon, uulan ang mga ulap sa tamang panahon, at ang mga bituin at konstelasyon ay magiging mapalad at maningning.”
मार्कण्डेय उवाच
The verse frames moral history as cyclical: when cosmic conditions realign, dharma and social stability naturally re-emerge, bringing timely rains, auspicious signs, and the welfare (abhyudaya) of the world.
Mārkaṇḍeya is describing a future turning point: a favorable shift of fate marked by an astronomical conjunction (Sun, Moon, and Jupiter in Puṣya), signaling the commencement of Satya Yuga and the restoration of orderly society and prosperity.