हिरण्यपुरवर्णन–रौद्रास्त्रप्रयोगः
Hiraṇyapura Described and the Deployment of the Raudra Weapon
तेन शब्देन सहसा समुद्रे पर्वतोपमा: । आप्लवन्त गतै: सच्त्वैर्मत्स्या:शतसहस्रश:,वाद्योंकी उस तुमुल-ध्वनिसे सहसा समुद्रके लाखों बड़े-बड़े पर्वताकार मत्स्य मर गये और उनकी लाशें पानीके ऊपर तैरने लगीं
tena śabdena sahasā samudre parvatopamāḥ | āplavanta gataiḥ sattvair matsyāḥ śata-sahasraśaḥ ||
Wika ni Arjuna: “Sa tunog na iyon, bigla, sa dagat, daan-daang libong isda—malalaki na parang mga bundok—ang nawalan ng hininga ng buhay; at ang kanilang mga katawan ay umangat at lumutang sa ibabaw ng tubig.” Ipinapakita ng taludtod na ang isang marahas na pagyanig ay maaaring maghatid ng walang pinipiling pagwasak sa mga inosenteng nilalang, at ipinahihiwatig ang bigat na moral ng kapangyarihan at ingay kapag pinakawalan nang walang pagpipigil.
अजुन उवाच
The verse highlights the moral gravity of causing harm indirectly: a powerful disturbance (here, a tremendous sound) can kill vast numbers of innocent beings. It invites reflection on restraint, responsibility, and compassion—central concerns of dharma.
Arjuna describes an event in which a tumultuous sound arises, and as an immediate consequence countless enormous fish in the sea die; their lifeless bodies then float on the surface of the water.