Shloka 21
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
“भरतश्रेष्ठ! गरुडके पंखसे उठी हुई वायुके वेगसे उस दिन उस महान् पर्वतसे जो पाँच रंगके फूल अश्वरथा नदीके तटपर गिराये गये थे, उन्हें सब प्राणियोंने प्रत्यक्ष देखा। मुझे याद है, खाण्डव वनमें तुम्हारे महामना भाई सत्यप्रतिज्ञ अर्जुनने गन्धर्वों, नागों, राक्षसों तथा देवराज इन्द्रको भी युद्धमें आगे बढ़नेसे रोक दिया था। बहुत-से भयंकर मायावी राक्षस उनके हाथों मारे गये और उन्होंने गाण्डीव नामक धनुष भी प्राप्त कर लिया
vaiśampāyana uvāca |
bharataśreṣṭha! garuḍasya pakṣotthitavāyuvegena tasmin divase tasmin mahāpārvatāt ye pañcavarṇāḥ puṣpāṇi aśvarathānadītīre nipātitāni, tāni sarvaprāṇibhiḥ pratyakṣam adṛśyanta | mama smṛtir asti—khāṇḍavavane tava mahāmanā bhrātā satyapratijñaḥ arjunaḥ gandharvān nāgān rākṣasāṃś ca devarājam indram api yuddhe ’gre prasarpitum avārayat | bahavaḥ bhīṣaṇā māyāvino rākṣasāḥ tasya hastair nihātāḥ, sa ca gāṇḍīvaṃ nāma dhanuḥ prāptavān |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O pinakamainam sa mga Bharata! Noong araw na iyon, dahil sa bugso ng hanging itinaas ng mga pakpak ni Garuḍa, ang mga bulaklak na may limang kulay ay tinangay pababa mula sa dakilang bundok at bumagsak sa pampang ng ilog Aśvarathā—na nakita nang malinaw ng lahat ng nilalang. Naalaala ko rin: sa gubat ng Khāṇḍava, ang iyong marangal na kapatid na si Arjuna, tapat sa kanyang panata, ay pumigil maging sa mga Gandharva, Nāga, Rākṣasa, at kay Indra, hari ng mga diyos, na sumulong sa labanan. Maraming nakapanghihilakbot na Rākṣasa na bihasa sa salamangka ang napatay ng kanyang kamay, at nakuha rin niya ang busog na tinatawag na Gāṇḍīva.”
वैशम्पायन उवाच